niet ieder verlangen hoeft uit het onderbewustzijn
te worden opgegraven,
bepaalde verlangens staan gewoon in de woonkamer te oefenen
neem de beginnende slamdichter,
waar hij droomt van een podium
hij oefent thuis voor de spiegel,
zijn handen maken gebaren die nog geen betekenis hebben
en ziet zichzelf naar de microfoon lopen,
even wachten…
Is het uit angst
om iemand achter te laten
dat jij jezelf langzaam uitwist
in een leven dat stopt bij jou?
Want als jij sterft
zonder iets van jezelf
achter te laten,
zal de wereld je missen
als een weduwe.
Er zal niets zijn
dat jouw blik herhaalt,
geen gezicht
waarin jouw zachtheid
nog even verder leeft.
En dat is
de wreedste vorm…
Zo speel ik meerdere personen
in één lichaam,
geen van hen
voelt als een volledig bestaan.
De rustige.
De zachte.
De afstandelijke.
Degene die blijft praten
zodat niemand mij opmerkt
Geen van hen voldoet.
Elke versie laat iets achter
dat niet mee kon functioneren.
Ik wissel van gezicht
naargelang de kamer,
de stilte,
een noodzaak…
994
Bezig met laden