Alle inzendingen over eendenkooi

Goed toeven moest het zijn waar alles werkte, een voorbestemd, aanlokkelijk, zalig oord; extatisch, dringend roepen van de soort- genoten beloofde voedsel, onbeperkte vrede en verrukt verkeer. De vlerken gaven toe aan poten en een ongehoord snel zakken van de bout, het hart bekoord door 't zachte wiebelen van het wed -Merkte nou niemand…

buiten de eendenkooi leeft hij op de bonnefooi met de snavel op losse stukjes brood gericht hij heeft de epifysestimulatie niet nodig hij is al van nature verlicht kijk zijn hele mooie zwembaan in het kroos als een plotselinge windhoos een ware Picasso even later is hij een fiasco is hij door een Alfa Romeo overreden zijn krooskunst…

Zomer is het nog in de eendenkooi bij de Derde Tochtweg. Een man met een juten zak over zijn schouder stapt uit de brede sloot en gaat naast mij zitten in het gras. Hij zwijgt. Tersluiks kijk ik opzij en zie een oog met het blauw van een dooie schelvis na drie dagen. Het speurt de hemel af.…