De wolken gleden door het meer
En boten sneden spetters rond
Een eendenpaar zwom op en neer
Verenigd met de avondstond
Verankerd aan de waterlijn
Bedacht ik slechts dat wat ik zag
Te denken aan het samenzijn
Met wie dan ook, op welke dag
Gevoel van ontoereikendheid
Verstarde daar de avond
En wolken vlogen in de tijd
Die mij haar tranen…
Prille populieren omlijnen de wijde polder
gelijkmatig gegroepeerd liggen oeroude boerderijen
schilderachtig stil in het rustieke landschap
Kale boomtoppen wiegen in de wilde westenwind
zilvermeeuwen tegen een meervoudiggrijze wolkenlucht
enkele eendenparen kiezen voor een vrije vlucht
aandachtig geniet ik een stukje stilte…
Rimpels trekken sporen langs het oppervlak -
een eendenpaar steekt voorzichtig over
tussen drijvende bladeren,
waar de dag zichzelf losweekt uit de nacht.
De lucht ontvlamt, als welkomstgroet,
vol vuur en tintelende hoop,
terwijl het bos fluistert:
Hier is de tijd even vergeten.…
Zo oud niet of hun jeugd treurt in de wilgen,
het water spiegelt ze nooit rimpelloos,
het gladde blad en niet bladerloos,
het is een dak waarover zij zich spreiden,
waarop een eend in landschap weggezakt,
met een gevluchte in de grond bevriend,
laag water zoekt en boven water tracht
een nieuwe eend te vinden die haar dient…
kroost (zeven in getal)
en gade een tractor haalt me driftig
in chauffeur in overall maakt verderop
kabel vast aan personenauto in sloot
trekt vehikel moeiteloos de weg op
het water gutst naar buiten de boer
steekt sleutel in contact rijdt wagen
druipend naar de boerderij trekker
eerzaam achterlatend twee reigers
klapwieken geruisloos eendenpaar…
moesten
vanwege Natura 2000
tussen riet en zon
en schachten, grachten,
waar bootjes,
fiets hun vrachten brachten
Dan Kalenberg waar tweede soep
Verderop het pad
tussen struikgewas aan kade
‘n ijsvogel scheerde
laag langs de vlakke plassen,
waar strakke schuine daken,
omgekeerde knotwilgen
stil in ‘t water lagen
Dan zwom een eendenpaar…
906
Bezig met laden