Alle inzendingen over fietsbel

In het open veld trekt een muis een buizerd omlaag - mijn fietsbel rinkelt…

Een duinpannetje vatte vlam en we lagen liefdevol te bruinen tot de pijnlijke wekker ging van een fietsbel in de duinen.…

drukte verwarring geen lucht geen adem geen rust geen tijd door verandering van verandering constant voortdurend nooit stilstaand nooit niets en dan niet niets wat er nog niet is nee niets als kalmte nee niets als niets…

Het drong blijkbaar niet door bij het unisekskoppel dat er mensen wilden inhalen, dus reikte ik naar mijn fietsbel. Mijn vader dacht hetzelfde als ik, want op het moment dat mijn bel een blikkerig geluid voortbracht, klonk uit de zijne een helder ‘ping’. De man reageerde onmiddellijk.…

nog vóór zijn gevoel had het moment hem ingehaald, neergedaald in vage vormen brak het zijn gemoed een autoloze zondagmiddag was nog niets in vergelijking tot zijn fiets die trapperloos de schutting nam stram van lijf, met moede leden klom hij stil de koffer in “dit is het begin” dacht hij en vormeloos verborg hij snel de fietsbel in de…

een deuntje, fluitend door de nacht, een kater, die op paring wacht, een open hemel met sterrenpracht een dompelaar die hikt en lalt, brallend een vuist naar boven balt en dronken in een voortuin valt een jongen die zijn meisje kust, vechtend tegen gezonde lust, zich van gordijnwacht goed bewust een fietsbel, rinkelend langszij achter…

Plots rinkelt een fietsbel op verwijtende toon een deur slaat dicht voetstappen bij de buren op straat huilt een kind er klinkt geen troostend woord. Dat hoor,- en voel je je denkt aan je eerste verdriet, onrecht wat je overkwam nog levend in je.…

Een fietsbel tikt nog na en sterft dan weg, alsof alles luistert naar elkaar. De eerste flits trekt lijnen door het lood van de lucht, te snel om te vangen met mijn blik. In elke vezel wacht een breuk, een korte schok die alles openklapt. En dan de regen - koel en vastberaden, die stof en twijfel van de dag wegveegt.…

Dat komt aan - dat zie ik ook: Men is verrast als water lacht, als glanzend zacht een vrouwendij, een fietsbel of een motorjacht fel oplicht door mijn zonnevlijt! Kijk mij giebelen in de koffie: van moppen heb ik geen verstand. Men claimt mij voor een leuke vakantie, ik schijn speciaal te zijn aan strand.…