Eenvoudig
netgedicht
Het zit allemaal in mijn hoofd,
zeg je.
Alsof dat het minder waar maakt.
Ik zie duisternis
waar jij licht eist.
Ik zie scheuren
waar jij stabiliteit noemt.
Het zit in mijn hoofd,
maar dat is
waar ik leef.
Waar alles gebeurt.
Waar niets ontsnapt.
Wie vertrouw ik nog
als jij mijn angst
herdoopt tot iets.
Dat ik moet inslikken
om…

Bezig met laden