lijnen rivieren speels
in mijn handpalmen
hun verleden ken ik
hoe anders de loop
mijn glazig kijken
verbetert geen zicht
op overmorgen
enkel tevredenheid
vrees voedt zichzelf
-wat laat leven-
nu ik ook voorbij
deze handen durf te zien…
Met een handlijn aan de kant
van de snelstromende woorden;
als op levenskoorden dansende,
bij de avondbarbecue sissende,
zeldzaam ras der disdichters.…
Dat er meer in haar huist, is
wat je in haar handlijnen leest.
Haar handen zijn datgene waarvan
je kunt houden. Die vasthouden
wat je tot nog toe aan niemand
anders toevertrouwden. Haar handen
als deel van een geheel; zijn dat
deel waar ik graag mee speel.…
je hebt
je handen laten zien
waar in verboden schrift
de lijnen van je leven
staan gegrift
de magie van tekens
bracht iedereen het hoofd
op hol occulte ceremonies
onthulden eeuwenlang de
toekomst uit een glazen bol
die mystiek
in nu verdwenen
we weten uit de taal
der genen wat mogelijk
de toekomst brengt
jij hebt
jouw handen…
jij maakt loszand tot
het afgietsel van wie ik
behoor te zijn, niet dat
ik deze elegantie ambieer
maar jouw kunst om
woorden van stof
tot iets grijpachtigs te
formeren liggen als mijn
handlijnen te wachten
op de ontluistering
van onze toekomst
jij als bruggenbouwer, ik als
brugwachter sommeren de
schepen om al klunend de
oever te slechten…
800
Bezig met laden