een stoel iets van
zijn plaats, mijn
boek met ezelsoren
de geur van oude
kamers waar dagen
telden als verloren
de mok met barsten,
de sleutels zonder
deur, soms noem
ik het herinnering
maar meestal gewoon
sleur
want ook ik bewaar
een spoor van wie
ik ben geweest
in kasten,laden,
in alles wat
verdween het
meest
de horder…
De enige
die me gelukkig maakt met een lach.
De enige
die me goedemorgen wenst en good night.
De enige
die mijn tranen weg kan halen met een zoen.
De enige
die me liefde, vriendschap en vertrouwen geeft in een kus.
De enige
die ziet hoe ik me voel, als die me ziet.
De enige
waarvan ik hou.
De enige
met een hart van GOUD.…