Hartenkreten

hartenkreet (nr. 60.008):

Eenduidig

Misschien zegt mijn
huis het ook, maar
stiller, zonder strijd

in dozen op de overloop,
in spullen verzamelt
in de loop der tijd

een stoel iets van
zijn plaats, mijn
boek met ezelsoren

de geur van oude
kamers waar dagen
telden als verloren

de mok met barsten,
de sleutels zonder
deur, soms noem
ik het herinnering
maar meestal gewoon
sleur

want ook ik bewaar
een spoor van wie
ik ben geweest

in kasten,laden,
in alles wat
verdween het
meest

de horder stapelt
verder tot alles
nauwer wordt

ik houd nog ruimte
over, een tafel
licht, ruimte voor
mijn bord

maar soms begrijp
ik even waarom
een mens bewaart

alsof iets echt
verdwijnt
wanneer je het
verlaat.