Ik schrijf 'n gedicht op je huid,
Waarin ik mijn liefde voor jou uit,
Als aaneengeregen woordenstroom
In een sonnet van vier strofen.
Woorden die mijn liefde kerven
In de vezels van jouw huid,
Daar diep in jou binnendringen,
En meestromen in d'adren
Naar jouw voor mij kloppend hart,
Waar jouw liefde wacht,
Het bewaart tot in de eeuwigheid…
zo heb ik nog steeds
alles aan jou zo lief
waarom, vraag jij je
net als ik af
kunnen we niet stoppen
met denken
in onze slapeloze nachten
niet blussen het vuur
dat het daglicht verstoort
en iedere dag weer
vloeien mijn tranen
want ik heb je zo lief
zo onbeschrijfelijk lief
en iedere dag geef ik jou
mijn onrustig hart
dat zo huiddicht…
8
Bezig met laden