Randen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen 
191
191Je zit daar.
In een hoek die niemand echt kiest.
Knieën tegen je borst.
Adem laag.
De kamer doet alsof ze niets ziet.
Er staat iemand in de deuropening.
Je hoort geen stap.
Alleen het besef dat er iets verandert.
Hij zegt niet veel.
Zijn stilte valt eerder dan zijn stem.
Je kijkt op.
Te laat om zeker te zijn van wat je ziet.
Hij blijft…
Bezig met laden