Alle inzendingen over iPod

vandaag lachte ik met jou fragiel mooi was je op dat kleine stukske strand we dansten rondom de zon zwaaiden naar de sterns je had je ipod in een oor met Bach als achtergrond in het andere kleefde ik aan een kleine cirkel rondom ons maakte het gans compleet we spraken niet van lente we spraken van nieuw licht…

niet stampen op de trap deur achter je dicht er zijn niet veel zaken meer waar ik je als vader toe verplicht ik wil nog even knuffelen heb je beide armen vrij of krijg ik de verliefde blik op je ipod er gratis bij heb je normaal gegeten of is alleen de koektrommel leeg hoe kan ik als oude sok nu weten dat je van gamen zo veel honger kreeg…

laptop niet te ontwijken computers in ieder gezin jong en oud bezeten niet meer zonder kunnen eenvoud is verdwenen snel is de code verbinding hebben contacten te over over de totale aarde is het oppervlakkigheid ten top spreken in korte zinnen afgemeten frasen het gaat van piep naar tjoep naar de volgende tune van web naar Email Ipod…

Er is vast niemand die ervan baalt dat eerlijkheid de eindzege haalt. Na 't plat plagiaat werd Jobs rabiaat en zet 't Bill Gates nu vakkundig betaald.…

Zijn creaties werden hoog geprijsd : geniaal, verfijnd en gaaf gepolijst. Houdt Apple gewicht en werpt het nog licht wanneer men de grote lamp uitvijst ?…

Maar hij, niet in mijn wolken, zei: “Stel je niet aan, ze luisterden naar hun ipod.”…

In de trein en oortjes van de iPod in gaf je, lijfblad in je weergaloze hand, een ingekeerde remix weg van Gerhard Richter en good old Vermeer, Lezende, zoals de trein jou zonder moeite lezen kon, bij het gesloten raam, tweede klasse, intercity, neigend naar het eertijds lezend meisje bij het open raam, haar pofmouw twinkelend van schier denkbeeldig…

Ogen als sterren, dromerige glimlach, witte oordopjes, half verborgen in dat lange donkere haar. Opkomende verlegenheid, verliest 't van nieuwsgierigheid: “Wat luister je?” “Coldplay” Laat ook maar.…

Houd je ogen op de stoep Zet je Ipod maar wat harder Als de oude man je roept Maar hij zal je zieltje tergen Als hij in je ogen staart Want je kunt je niet verbergen Voor de man Aan het einde van de straat Spuw je gal maar Plant je gif Sluit je ogen Oren dicht Je hebt de wereld uitgedaagd Nooit genade Altijd raak Het ultieme gevecht…

‘Is dat nou een ipod?’ vroeg ze hem. De jongen keek op, werd weer verschrikkelijk rood en bracht wat totaal onverstaanbare kreten uit. Helemaal opgewekt hierdoor glimlachte ze naar de jongen, die snel weer naar het schermpje van zijn mp3-speler was gaan staren. Lisette besloot bij zichzelf dat ze het een schatje vond.…