aan haar hand
ben ik uitgetreden
samen voor even de
wereld vaarwel gezegd
natuurlijk is de
herinnering gebleven
wij hebben nog
geen enkele stap gezet
zitten naast elkaar
afstand te nemen er
wordt niets doorgesneden
het verdwijnt gewoon
daar waar ruimte
zichtbaar wordt kunnen
wij ons uitstrekken zonder
enig identiteitsverlies…
In mijn droom, bij de zee,
lachen de golven jouw naam.
Een grijze lucht, zilte adem,
jouw stem verdwaald in het schuim.
De branding breekt een gemis,
elk spoor een stille kus.
Je staat daar, bleek en stil,
een schaduw van wat ooit was.
Ik strek mijn hand,
de wind neemt haar mee.
Je kijkt, maar je ziet me niet,
een zee van afstand tussen…
350
Bezig met laden