Alle inzendingen over injectiespuit

Koe moet naar de stier Eén injectiespuit volstaat De boer denkt aan thuis…

Pijn, Pijn, De hele dag Pijn die mijn Leven doortrekt En met geen Injectiespuit te Stoppen is, Pijn in mijn Lichaam, maar 't Is vooral De eenzaamheid Die mij dag Aan dag naar Het leven staat…

en hopelijk een beetje wijzer in ieder geval wel wat grijzer en een grimpelde huid het is niet erg wat maakt dat uit je zit niet meer zo strak in je vel je lichaam heeft meer tijd nodig voor herstel tja, de jaartjes ze gaan nu toch wel tellen ach, je hebt ook leuke oudere modellen gelukkig ben ik geen ijdeltuit en neem ik ook niet de injectiespuit…

schuif aan haar tafel bij Ze zit hier weg te kwijnen En is echt niet zo blij Er druppen tranen langs haar wang Maar ze bemerkt het zelf niet Ze zegt:"Ik zit hier onder dwang, ik heb zoveel verdriet" Ze frommelt aan haar zakdoekje en staart weer voor zich uit Op tafel ligt haar bijbelboekje ze mompelt zacht: Geef mij maar een injectiespuit…

Ik stond met een injectiespuit in mijn rechterhand. Een eenzame traan gleed langs mijn wang. Dit moest de oplossing zijn. Ja, wel een erg laffe oplossing. Dat hoeft niemand mij te vertellen. Maar mijn verdriet is veel te groot. Hij had iets in mij los gemaakt. Een vreselijke pijn.…

Was het echt niet zo dat in Nederlandse ziekenhuizen artsen dagelijks hun ronde maken met de dodelijke injectiespuit? En mochten homo’s werkelijk kinderen adopteren? In Polen leek zoiets ondenkbaar. Trouwens wat dacht Nederland van Polen? Beschaamd moest ik toegeven dat wij ons niet veel gedachten over Polen maken.…