De vorm van de vloed
hartenkreet
Het water vraagt geen weg,
het stroomt
omdat het stromen moet.
Het zoekt de laagte, wijkt voor rotsen,
een rimpeling die langs de oevers spoelt.
Traag en breed door vlak land,
dan weer wild, schuimend
door een nauwe kloof.
Het draagt de bladeren, de boot, de tijd.
De stroom kantelt,
is nergens thuis
en overal tegelijk.
Het botst,
het…

Bezig met laden