DEEL 1
Londen, kerstavond 1895
De ijskoude wind liet zich voelen tot in het rijtuig. Lord Huntings adem vroor ogenblikkelijk aan tegen de vierkante ruitjes, zodat alle zicht naar buiten vertroebeld werd. Telkenmale opnieuw schraapte hij met een houten spateltje een vuistgrote plek schoon, en keek dan reikhalzend uit naar de komst van zijn verloofde…
kerstdis
lichtjes in de boom
voeren mij terug naar die droom
van het ouderlijk huis
vol warmte en geborgenheid
een baken in de tijd
broertjes, zusjes, pa en moe
voeren mij naar die
dagen toe
na de mis aan de dis
vol twentse lekkernij
allemaal zij aan zij
in gedachten duurt dit voort…
één bord minder op het damast
één kristallen wijnglas is ongevuld
één bestekset blijft in de doos
één zilveren servetring blijft leeg
één pakketje minder onder de boom
één kerstwens blijft onuitgesproken
één kerstlied wordt niet gezongen
één “zalige kerst lieverd” mist er
Dit zal vanaf nu elk jaar weer
één groot gemis zijn aan de volle dis…
Vanavond op kerstdis steken we kaarsen aan
_________________________________
Ik zie aan de blik in
uw ogen
madame, u bent zeer in
uw sas
met uw pina colada en
cola
en het sieraad waarop u
kunt bogen
dat vlindermotief op uw
stola
en uw teint kleurt perfect
bij uw jas
het kostte u vast een
vermogen
Doch duid mij niet euvel…
Vervolg Deel 2
De terugtocht verliep zwijgzaam. Mary kon zichzelf wel verwensen. Ze kende Hunting nu al langer dan vandaag en wist dat hij een klein hartje had.
Toen de koets opnieuw voor Mary’s ouderlijk huis stilstond, opende Hunting met een ruk het portier en zag dat op de plaats waar het meisje had gestaan, een dozijn mensen samengetroept stonden…
Geen overvolle Kerstdis,
geen pakjes onder de boom
Sterker nog, er staat er geen,
de dag van kerst is dan heel gewoon
Geen feestelijke kleding,
geen kleden over tafel
geen kaarsen die branden
Geen takken aan de muur geen
ballen alleen maar koude handen.…