Alle inzendingen over kierkegaard

Welke trits had mij destijds in schier onheuglijke tijden danig te pakken - aan het denken gezet, dwalend als zoekende geest ondergedompeld in het hoge noorderlicht? De angst voor het zijn versus niet zijn en dan met name de twijfel en het grote niets der vertwijfeling O neen! Niet zij, de Noorderlingen Belcampo, het nihilisme…

Kierkegaard: Ik ben een vork en zal jou steken Mulisch: Ik lepel soep het liefste met een vork Kafka: Ik wil het mes wezen dat in je wroet Ik dekte mijn tafel voor vier twee vorken een mes en een stier ---------------------------- uit: 'Dooier op drift', 2012.…

In deze tijd is alles politiek.…

De weg van de objectieve reflectie maakt het subject tot het toevallige en daardoor het bestaan tot iets onverschilligs, verdwijnends.…

Hoe meer men zich begrenst, des te vindingrijker men wordt.…

De ultieme paradox van alle denken is zijn poging iets te ontdekken wat het denken niet kan bedenken.…

Wat is de hel, Vraagt men zich Voortdurend af, Ervan uitgaande Dat de hemel Daadwerkelijk bestaat, Het antwoord kan kort En simpel zijn, zegt De filosoof die Wetenschap bedrijft - De hel is niet meer, Ook niet minder, Dan de plaats waar De mens liever wil zijn Dan in leven hier op aarde Dagelijks tot uitschot Verklaard te zijn…

Een grote geest draagt altijd een spoor van krankzinnigheid mee.…

Zonde van al die jaren en het klassikale onderwijs betekent niets meer Bosnia est patria mea Dianthus Caryophyllus nimmer Zeno, Plato, Pythagoras lelies van Monet en het leer van Kierkegaard niemand kan mij nog redden noch Richard de derde noch cello concerto van Elgar betekent echt niets meer geboorte en val van dynastieën aardrijkskunde…

Wanneer de dood ons omarmt, maakt hij aan ons leed een einde. Eenzaam en alleen blijft hij achter. Zo krijgt de dood ons leven lief. Zonder liefde kan hij niet bestaan. Wanneer we de dood omarmen, kan vrede worden geboren. Kunnen onze angsten sterven gaan.…

Ik heb Schopenhauer en Nietschze allang opgeknoopt en met die Kierkegaard heb ik korte metten gemaakt. Strindberg, Kafka en Stendhal heb ik doorgespoeld en zelfs Rimbaud heb ik in zijn sop gaar gekookt.…

Zo schreef de filosoof Kierkegaard. De prozaïst ontkent dat hij bij elke ademhaling uit zijn dood opstaat. En dat is toch zo klaar als een klontje. Eenduidigheid en duidelijkheid, in het verhalen absolute voorwaarde om te kunnen volgen, zijn abjecte vormen die de mensheid van haar eigen waarheid afhouden. Bedrog oplichterij, dat proza.…