Koersloos
hartenkreet
Kon ik maar drijven,
aan wrakhout van woorden
rustig dobberen naar de kust
Mijn gedachten laten blijven,
als fluisterende akkoorden,
In stilte, in diepe rust.
Maar er is geen koers om te bewaren.
geen wind die de richting nog wijst.
Een geest niet meer te bedaren,
waarin de onrust steeds hoger rijst.
Langzaam water makend,
mee met de…

Bezig met laden