De muze schuilt in onbestemd gebied
Tussen de chaos van de ruimtetijd
En orde van geluidloos sneeuwtapijt
Enkel bestemd voor wie dat horen wil
Zij deelt met Tacitus het vacuüm
Van zijn mentale auditorium…
De tijd is rijp om zich te melden bij de abt
maar dan verdonkeremaant de lector
het hem bekende slot van het kapittel:
“zij waren beiden naakt,
de mens en zijn vrouw,
en schaamden zich niet voor elkaar.”…
Ik weet van blazen
noch van toeten
Ik maak mij veeleer liever uit
de voeten
Met lector en lectoribus salutem
Tabé adieu gegroet, het ga u goed
Ook gij eerwaarde zusteren
mijns levens
Ik hoop dat deze wens meer
zegt benevens
Dat ene woord: wie goed doet, goed ontmoet
Lectoribus lectorique salutem!…
De lector prof.
De lonen passen niet meer bij de werkdruk.
Leerlingen werden grootmondige studenten.
Er kwamen veel te veel regels.
De vakanties bleven kort.
Vroeger gaven docenten bijles.
Kom daar nu eens om!
Nu moeten ze worden bijgespijkerd.
Vakantiedagen werden studiedagen.
Of andersom.…
het snijdt de ruimte in
twee haast twee belegen schaduwen
oplopend naar zwart
de piano vangt een lichte glans
alleen, als die vrij van stof is
hij is elektrostatisch. een bestaan op zich
en ademt tegen de muur, ook bij klanken
als zij het auditorium vullen
.…