Toen Amor’s pijlen doel hadden getroffen
werd in zijn hart de liefdesvlam ontstoken.
Het mocht niet zijn, dus heeft hij zich gewroken
door vuur te schieten uit zijn Kasjmir-sloffen.
Dat heb je met die Indiase gasten,
het nee-woord jaagt ze pijlsnel op de kaste.…
Van het moment dat je bij ons kwam,
ben je onze liefdesvlam.
Net als het olympisch vuur,
dat nooit dooft, zelfs niet op den duur.
Hoe leeg is ons leven toch geweest,
nooit geweten wat het zou zijn voor een feest?!
Nu je er eenmaal bent,
Willen we je nimmer meer missen lieve vent.…
Toen hij smoorverliefd was
sprak hij telkens fluisterend
haar fraaie naam uit
euforie weerspiegelde
nuchter zijn lucide dromen
naar grotere schoonheid
en ondeugende gedachten
die ze niet konden weerstaan
de liefdesvlam leek
eeuwig met zachtere wanen
ze liepen langzaam over
een lange grenzeloze weg
naar een zorgeloze toekomst
winterzon…