Alleen de lokstem van het water zwatelt
in strikt hedendaagse taal, geen touw
aan vast te knopen; zeker niet
op het razende tijdstip van je verschuimen
in een onophoudelijk liggen gaande
onophoudelijk weer opstekende storm.
-------------------------------
uit: 'Het wederkerige', 2014.
*) zwatelen: zinloos kletsen…
Goede Dood wiens zuiver pijpen
Door 't verstilde leven boort,
Die tot glimlach van begrijpen
Alle jong en schoon bekoort,
Voor wie kinderen en wijzen
Lachend laten boek en spel,
Voor wie maar verkleumde grijzen
Huivren in hun kille cel, -
Mij is elke dag verloren,
Die uw lokstem niet verneemt;
Want dit land van most en koren
Is mij immer…
Is het de lokstem van de Loreley?
Ik ben een koen kind dat niets weet van de kloof
die ligt tussen dood en leven.
Kan een boot, mijn Heer, vergaan
die niets draagt dan het licht gewicht van mijne blauwe ziel?
En zo mijn boot nochtans vergaat, mijn Heer,
kan ik dan zondigen nog?…
Een hoge, reine lokstem. Het lied van een waternimf? Ik laat het in het midden. Verder, dieper in de stad, krijst iemand zich hees. Ik weet niet of ik dit echt hoor. Misschien maak ik het mezelf wijs. Maar er blijven geluiden toestromen. Nu hoor ik een blazende kat, een schichtige hond die zich piepend voortsleept. Ik staar naar het plafond.…