Alle inzendingen over manen

Je liet mij achter, in de zon, maar met een wolk – in mijn gedachten.…

Onhandig zoeken we naar woorden: het afscheid – schemert tussen ons.…

Boven de bomen: daken, dan torens, bergen – ijsreuzen, de maan!…

De grote herfstmaan: in het donkerst van de nacht – schijnt nog steeds de zon.…

Het kan niet en toch ben je niet bij mij je voelt niet wat ik voel en als, als we elkaar tegenkomen wie weet waar en hoe de kans lijkt me klein kijk je dan snel om lang genoeg, alsof je mij niet hebt gezien of vraag je hoe het gaat wat ik zoal doe, en alsof we oude kennissen zijn wens je me midden op straat gewoon…

Een van de vele relaties en projecten die niet mislukt zijn maar onaf gebleven opgeschreven om af te leggen: #NL2008000269348 in het Register van Particuliere Onvoltooide Zaken “Jij stond zomaar op ..we hadden niet gepraat ..niet gewoon zoals dat gaat ..je stond zomaar op ..liet mij achter in de zon ..met wolken in mijn gedachten…

Vannacht volle maan, ik ga nog lang niet slapen – en kijk steeds naar jou.…

Zie de volle maan o zo mooi! blijven kijken – is o zo moeilijk.…

De lucht wordt donker, de tegenwind maakt me moe – was er maar een maan.…

Het is uitzichtloos koud en stil, hoe sierlijk de wind ook speelt met de sneeuw Achter het raam aan de overkant kijken kinderen snoepend naar het warrelende ballet de zilvermeeuwen in het wak dat ze open houden, witte dobbermeeuwen in zwart water en op het ijsgrijs rondom stappen zwarte vlekken koet door de witte vlokkenvloed de…

Mijn goede bedoelingen zijn onbestelbaar en gebroken teruggekomen, ze plakken aan mij als een mislukte taart vastgekoekt aan het bakblik in een oven die te heet is ingesteld Bikkelhard blakerdeeg Na weken poetsen blijven de krassen jeuken in mijn ziel, ze schreeuwen om aandacht en erkenning In de stationshal luister ik uren naar…

Soms valt alles hetzelfde uit als gisteren een lege dag die er niet toe doet Soms valt alles mij zo tegen wanneer ik verlang naar een ander ik Soms valt alles in duigen, is het minste mij teveel of blijft niets gehoorzaam onder mijn handen op zijn plaats zoals ik het wil Soms valt alles zomaar stuk, mijn goede bedoelingen en…

In het oosten komt de maan donker op in de schaduw van de aarde, die gaat schijnen en schijnen…

Het gras, ik weet het nog het gras waarin jij lag te lachen naar mijn lach de tijd verstrijkt, maar toch jouw bloemen bloeien nog ze geuren heel de dag Wanneer kom je weer, kom je weer? .....Je hoeft hier niets, je hebt hier rust .....en ik maak klaar wat jij graag lust .....Kom je gauw een keer? .....Wanneer, wanneer? Zo vredig kan het…

Ik kijk naar de maan voor troost, maar ze schuift verder – zo troosten manen.…

De raapsteeltjes en de noten koop ik bij de kabouters de rest wordt bezorgd onder het groene afdak Niet dat ik veel nodig heb lood en goud zijn maar wensen misschien een geluk in andermans ogen liever woon ik warm in tevredenheid een schoon nest van mezelf bewezen degelijk zo oud is het buiten heerst chaos en de avond verkilt…

Jij was er voor mij, voor mij kwam je als geroepen al liep je ook weer weg van mij, van mij zijn nu de wolken en het scherpe waaizand over het verlaten strand ach, de zee, de zee langs de zee loop ik dood en toch ga ik verder zonder jou, denkend alsmaar denkend aan jou jij was er voor mij echt, ik huil niet dat is de wind…

Mama wat ik tegen jou zeg wat ik tegen niemand zeg wat er gebeurd is wat niet valt uit te leggen wat we maar zo moeten laten ik heb geen idee hoe het anders kan of het anders moet mama we houden het leuk we kunnen praten over iets anders praten onze woorden insmeren ze luchtig laten glijden langs de schurende muren om het ongemak…

De maan gaat ongezien voorbij het sterrenlicht zacht, maar zo ver weg warmte geeft hij niet ik voel me weer een nacht weer een nacht een nacht ik voel me weer een nacht alleen, een zwarte maan een zwarte maan zwarte maan waar niemands licht op schijnt Ik adem ja en nee of morgenvroeg de zon zal schijnen in mijn tuin of er iemand…

Waarom heb ik mijn leed geleden geweven al mijn grote kleden die na een tijd zijn weggedaan of anders hangen te vergaan? De kersenbloesems vallen zie hoe vroeg ze vallen ze sneeuwen in de nacht ik zou wel willen huilen .....Waar is de tijd gebleven .....waarin de kleden zijn geweven .....die hangen te vergaan? Er zwemmen kamedraadjes…

We scheurden ons misverstand in twee schurende verhalen ...... schilfers zure lucht hielden onze eigen helft net als Sint Maarten maar dan andersom ...... tussen ons: de versnipperaar we namen ons gelijk maar mee het was zoveel werk om het weg te doen ...... maximaal drie stuks tegelijk liever wapenden we ons onder de huid, de…

Baken in de branding breker van de rusteloze zee, een vruchteloze volharding, vrouw uit één stuk, uit oer gebeeldhouwd vuur dat de wind beweegt die het water blaast naar de aarde en de gewassen voedt die ons voeden oer dat het vuur voedt het loevende lichtoog dat soms weerkaatst en versnipperd, verborgen en gemist in mist vol tranen…

Dat jij er niet meer bent is vloeibaar, het deint zeeziek in mij Als ik afleiding zoek lukt me dat soms, soms wordt het erger Als ik een stoere dam bouw van voorbeelden hoeveel erger het kan zijn, had kunnen zijn dan klotst het gewoon over mijn zegeningen heen om aandacht te krijgen Ik wil er niet over blijven praten maar er is…

We vieren het einde Met school en de leraren kijken we in de toekomst plakken pleisters van beste wensen op de wonden van vriendschappen beloven niet te krabben ....We vertrekken met bloemen ........en gaan elkaar missen We vieren het einde Dag collegas, op jullie gezondheid en geluk! We praten en lachen zoals altijd alsof het…

De blauwe maan is al opzicht verschenen de kortste nacht is ook allang weer voorbij omdat wij ons vinden in wie wij zijn zijn wij.…

Soms zijn ze zwaar Niets aan te doen Ooit zal ik wel iets ietsje te weten komen van wat de inhoud was en dan blijft het de vraag of ik het eerder had willen weten In bed stijg ik op mijn paard, mijn banier in de houder, wapperend in de vaart van mijn wensen oplichtend in de nacht van onmogelijkheden en opnieuw beginnen De maan…

Mijn thuis als het nog bestaat in de rimpels en grijze haren waar ik uitrust Mijn lijf stram van de jaren, alles zo lang geleden, ook jij mijn lieve onbekende Mijn ziel vol tranen, herinneringen aan jouw zoete lippen om nooit te vergeten Mijn lied mijn adem, die nog zingt waar ik ophoud terug te komen…

Barbara en Lo houden mij wakker ze slapen zo roze op de bank hun woorden van vanavond stromen nog ik zie mijn gezicht in het raam als een maan met ogen de nacht is helder bevroren tijd een droom van slapende vriendschap en een volle maan met ogen boven de ijsrivier…

Pas nu ik uit het raam kijk en geen gracht zie met zwanen, peddelaars en mensen op het terras voel ik dat het echt is en ik niet logeer in dit huis met een trap en een vreemde wc Zoë denkt aan vriendinnen op de andere school na de vakantie Coco zet geurvlaggen om de tuin Roesje mag nog niet naar buiten en wij zien onszelf terug…

De stad uit, pas op overstekend wild na zonsondergang verboden toegang en we bleven maar praten en praten en ik zag hoe donker het tussen de bomen was een paar passen vlak naast het pad ....maar ik hoopte, hoopte ....dat we moeite zouden doen ....en ik hoopte, hoopte ....dat we eerlijk zouden zijn Op het feest vroeg ik wat jij dacht…