Iets van mondholte, ik verlangde naar
waar taal aan vertering mag beginnen,
rijk literair speeksel kan inwerken, ofschoon
biologische realiteiten soms afbreuk doen.
Hoe woorden mijn wereld bouwden, omzetten.
Afstanden onverwachte waarheden schiepen,
visueel en verbaal beelden tot stand kwamen.
Ik kon voelen zonder een tastbare aanraking.…
Hij gaapte een exit in de vergadering
alle blikken vielen in zijn mond
de voorzitter zocht nog een uitweg
als was het een cul-de-sac dito kopspoor
of een soortement suffix
en zette nog een tandje bij
om te kunnen afronden en te sluiten die keet…
De welving van haar borst, de helling van haar Venusheuvel maakten de klim nog zwaarder, maar Blubber ging door en zijn tong glipte langs haar lippen binnen en vond haar verlamde weke mondholte. Tot daar binnen iets bewoog. Hij zag dat haar wimpers trilden. Hij voelde dat hij uit zijn lelijke beknelling barstte als uit een cocon.…
Op zijn dieptepunt, en haar hoogtepunt, deed zijn tong alleen nog maar luh luh luh, en vlak voordat het feminisme dreigde te worden uitgevonden begon zijn mondholte te kriebelen en hij ging van lalalalala. Dat hielp, en dus ging hij daarmee door, langer en harder, steeds harder.…