Ochtenddauw op blad
stille adem in de rust
aarde spreekt tot mij
In het vroege licht
ontwaakt de aarde, elke grasspriet
draagt een stille boodschap. Mijn broze huid
luistert naar wat vormloos is, een trilling van zachtheid.
Langs het water beweegt
wind als een oude gids, niet sprekend
maar wijzend in rimpeling en rust. Mijn adem vindt…
De natuur verspilt geen adem,
geen druppel licht, geen schaduwval.
Uit één enkele oorzaak
weeft zij duizend stille gevolgen,
alsof eenvoud zelf
een meesterbrein bezit.
Een blad dat valt,
een golf die breekt,
een vogel die draait op de wind,
niets is toevallig,
alles is een fluistering
van een groter plan.
En wij,
met onze…
392
Bezig met laden