de lades zijn eruit getrokken
hun gif spreidt wanhoop rond verborgen nood
valse papieren wimpelen vertrouwen
weg, zelfs nu; na vijftien zomers en een arm vol
dood
wanneer vuur de uiteinden likken zou,
zou ijs verschijnen uit hun kou, verdwaald
door harde leugens
eerdaags moet de inhoud sterven
in een oude doos
maar eerst
pak in mijn…
De opruimwoede is in mij gevaren,
’t gebeurde met de lentewind die daar
zo vrij en vrolijk wist van geen bedaren
en die me daardoor bracht in groot gevaar.…
Inmiddels ben ik klaar en weer beneden gekomen, heb een voldaan gevoel over mijn ""opruimwoede"".
Ik verdien een kop koffie, alvorens ik iets nieuws verzin, waarmee ik de dag vul.
Eigenlijk is het wel handig dat een mens tamelijk creatief is, bedenk ik me nu.
Zo kan ik bijvoorbeeld gaan dichten, tekenen, schilderen, puzzelen enzovoorts.…