Alle inzendingen over peertjes

De warmte van de zon nog voelbaar noten, bessen, nieuwe appeloogst peertjes in kaneel en wijn zoete geuren van vochtig hout oogstrelende kleuren... oktobergoud…

vertrek uit huizen in boos verdriet hartezeer ontparingen men ziet ze vaak bij pakken neer gekeuteld nog van muizen lege kamers vol met zakken kale peertjes lichten verloren waan gedeeld bestaan bruine dozen kilo’s herinnering verteren onuitgepakt bij helle schrijn van ochtendzon…

de bezigheidstherapeute van het tehuis neemt de bewoners mee naar hun verleden even weg uit hun beknellend heden stooft ze klassieke peertjes met kaneel het doet ze zichtbaar goed ze genieten van de geur en de blanke top der duinen muziek en geur uit hun veilige jeugd de vriendelijke glimlach doet hun deugd dit zuivere gevoel van snaren…

Het is nu zes uur, Margreet en mama komen eten, peertjes natuurlijk. We praten en lachen wat, we zijn allen gezond en goed gemutst, ik voel me niet teveel of in de belangstelling staan of buitengesloten. Dan hoeven we niet af te wassen en draai ik mooie muziek en dans een nummertje in het rond.…

Wanneer ik vermoeid na een lange werkdag de dubbele trap besteeg en halverwege een schoteltje peertjes zag staan op een traptrede, dan zuchtte ik bijna hoorbaar. Natuurlijk moest ik haar daarvoor bedanken en weer een uurtje voor haar uittrekken. Met tegenzin schoof ik dan bij haar aan tafel.…