Alle inzendingen over raoul

Jouw tedere ogen kijken me verlangend aan En met hetzelfde verlangen beantwoord ik jouw blik Jouw zoete lippen vinden zonder enige twijfel mijn mond En met dezelfde vastberadenheid beantwoord ik jouw kus Jouw zachte handen strelen vol gevoel mijn hele lichaam En met datzelfde gevoel beantwoord ik jouw gebaar Jouw lieve…

De Kracht van Herinnering Maar weet, lieve Raoul, dat je nooit vergeten zal zijn, in de harten van velen, wordt jouw herinnering een lijn. Een lijn die ons verbindt in verdriet en hoop, dat elk kind de liefde krijgt die het verdient, als een eeuwige beloop.…

Hij was van dag tot dag, de hele week op de t.v. met zijn markante smoel (geen stroman tipt daaraan en geen Raoul) al vrees ik dat niet ieder naar hem keek Met Fidel Castro in het ziekenhuis is er in Cuba niets meer op de buis…

deze regen verzuurd verziekt zinkend langs kundig afgeknotte bomen zijn zalvend ruisen snijdt…

Opa kleedt zich uit, verlegen in ondergoed – weer een jongetje.…

Poëzie is proza met veel te korte alineaatjes.…

Onder invloed van het beeldscherm besef ik zachtjes, luidkeels, gierend van de pijn in mijn hoofd in mijn lever in mijn maag dat het leven in mijn hoofd zich afspeelt in de onderbuik van dagen die veel te lang duurden. Ik besef in zestien miljoen kleuren dat ik niet leef, dat ik nooit geleefd heb.…

De winnaar wordt benijd In een zeer rechthoekig kader En de mens is daarbij dader Van de zwart-witte strijd Tijd om ons te bezinnen Zodat ieder van ons gaat winnen…

De glorie van de winnaar wordt benijd In een creatief rechthoekig kader Waarbij de mens is de grote dader Van de eeuwenoude zwart-witte strijd Het is tijd om ons flink te bezinnen Zodat uiteindelijk wij allen winnen…

Raoul Heertje. Heeft vriendin geregeld. Normaal gesproken wil ik niet eens dood gevonden worden in een theater omdat ik toch maar halverwege in slaap val maar voor Raoul maak ik een uitzondering. Daar kan ik wel om lachen. Die gaat niet opzij voor een grove grap. Hij zal ongetwijfeld wel iets hebben over de dood van Milosevic.…

de zon lichtend en rood een ballon geland op de stroom aan zijn donkere boorden het eethuis bij kaarslicht over kreeft en wijn langs fonkelende glazen staart een man de avond in…

hier te liggen in dit warme zachte bed zo zonder pijn te zijn enkel maar te zijn…