kunstmatige ontreddering
netgedicht
nu smaakt de drank mij ook niet meer
zijn de klanken van muziek veranderd
noch zie ik dat poppen dansen kunnen
deze gaan geen baltsende vlinders zijn
boven kolkend lava van een toekomst
waar kunstmatige ontreddering heerst
voel ik de drang later nog verdwijnen
elke noodzaak voor ritmisch bewegen
toch droom ik over sluipende beestjes…

Bezig met laden