kunstmatige ontreddering

nu smaakt de drank mij ook niet meer
zijn de klanken van muziek veranderd

noch zie ik dat poppen dansen kunnen
deze gaan geen baltsende vlinders zijn

boven kolkend lava van een toekomst
waar kunstmatige ontreddering heerst

voel ik de drang later nog verdwijnen
elke noodzaak voor ritmisch bewegen

toch droom ik over sluipende beestjes
welke allang voorgingen in metaforen

onder groengekleurd water ontwaken
dáár waarachtige verheldering bracht

Schrijver: R.E.N.S., 11 september 2026

RENSgedichtenoutlook.com

Biografie van deze schrijver

realiteitsinzicht

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 4 stemmen 9