Alle inzendingen over reorganisatie

Het is niet te bewijzen dat reorganisatie helpt.…

Snoei afval restproduct van een reorganisatie als rook de schoorsteen uitvliegen of gelost worden in de rivier van de uitkeringstrekkers .…

Er bestaat een groot verschil tussen de menselijke maat en de vergulde pil…

Letterlijke uitvoering van het bij de reorganisatie van de faculteit gehanteerde principe 'mens volgt dier' zou acuut een einde maken aan de bioindustrie.…

Daar het h.a.v.o. de belangrijkste toegangspoort vormt voor allochtone leerlingen tot het hoger onderwijs vereist het dysfunctioneren van dit schooltype ook in allochtoon belang een omvangrijke onderwijskundige reorganisatie.…

De Albert Heijn past voor de consumenten de inrichting van alle winkels aan. Voor wie zich afvraagt waar de spullen staan: Men deelt ze in naar de 'gebruiksmomenten'. Wie cornflakes dus als toetje consumeert zoekt straks bij Albert Heijn geheid verkeerd.…

Ik heb voor Tata Steel geen centje achting Van stikstof, CO2 tot kwik en lood Hun uitstoot is al jaren veel te groot Een smerig staaltje van milieuverkrachting Maar deze lozing zal ik niet verwensen De uitstoot van zo'n 1600 mensen De mensen die hun baan nu gaan verliezen Die hebben juist geluk, is mijn idee Ze werken niet meer aan vervuiling…

Wat ik al die tijd al wist door anderen wordt over mij beslist niet als persoon of fijne baan Maar teruggebracht tot fte’s en meters ontmenselijkt en van gevoel ontdaan Eén ding is echter zeker: niet voor de vloer maar voor de manager wordt alles stukken beter Modern en efficiënt zijn toverwoorden uit zijn boek Hij weet het mooi…

En weer gaat een bekende naam ter ziele Conquistador M.T. Bounty Conmár De grote supermarktveroveraar Ook voor zeeduizend viel niets meer te dealen Zonder e-d werd edah een ah Alleen de groene agrosuperboeren En vlinders lieten zich een tijd nog roeren Maar nu is ook voor hen het einde daar 'Papier hier,' zegt de hollebollegijs 'Ik ben…

Verstoppingen op het werk uitval en zuurstoftekort afval in het bloed Dus richt de directie zich op de toekomst en sluit ze deuren en ramen tegen muggen en motten Bypasses en bittere pillen helpen niet, dus nog maar een reorganisatie We vergaderen, horen elkaar kakelen, we kwaken onze kwaken rekken tijd en hopen en vieren…

De Bijenkorf gaat in de uitverkoop En overal sluiten er filialen Halina Reijn kan men nog net betalen Want die is niet- of toch wel wat- goedkoop Voor al het personeel dat wordt ontslagen Zijn het ook heel bijzonder Dwaze Dagen.…

Bij Onderwijs is er van alles mis, Defensie heeft tekorten aan munitie, De Zorg is een probleem en ook Justitie, Noem mij hier nou eens iets waar niks mee is. Er zijn hier heus wel zaken om te huilen, Toch zou ik nooit van landje willen ruilen.…

Niet elke architect blijft vrij van brokken: Door het afschuwelijke Stadsbalkon Is in de Stad het fraaie Hoofdstation -Hoe jammerlijk- deels aan het oog onttrokken. Straks wordt ook weer in Groningen bewezen: Voorkomen is veel beter dan genezen.…

De Wielerbond gaat reorganiseren. Ze banen wegen naar de toekomst, maar veel banen wegen financiëel zó zwaar dat men ze schrappen moet, ’t kan verkeren. Dus onderweg straks naast de baan met pech ? Verwacht geen wegenwacht, díe baan is weg.…

Het eerste wat ik me dan afvraag als ik zoiets lees is, wanneer de eerste reorganisatie komt. Mensen met, “ik leg je met 2 vingers om” opleidingen heb je dus niet meer nodig. En je weet wat er gebeurt als ze gaat bezuinigen, aandelen vliegen omhoog, mensen komen in geldnood, en het bedrijf houdt geld over voor andere bestedingen.…

Mijn werk heeft de overhand genomen Bezuinigingen, reorganisatie, overleven Want ja, een mens moet toch een baan Waar moet je anders dan van leven Maar waar is de lol in mijn leven gebleven..…

Een grondige reorganisatie binnen het bedrijf, leek ‘de’ oplossing om wrijvingen allerhande in de kiem te smoren. Was het zijn eigen keuze, of ingegeven door derden, daar hadden zijn medewerkers het raden naar. Feit was dat de communicatie die al mank liep, nu helemaal verdwenen was. De tweestrijd in hem was verscheurend.…

Die werkt altijd over, reorganisatie of zoiets,’ begon Anne op haar eigen verwarde manier. Woest propte ze de rest van haar appeltaart naar binnen. ‘Anne, help me toch!’ ‘Lieverd, ik moet eerst precies weten wat er aan de hand is… eh… heeft hij misschien… eh… een ander?’ peilde Anne voorzichtig. ‘Die? Dat korte opdondertje?…