stil zit ze op haar keukenstoel; schilt ongeduldig de patatten
regen slaat met vlagen tegen haar keukenraam
ze staat op - zet quasi automatisch - de radio aan
kijkt naar buiten: kan niet langer dat rotweer bevatten
aardappels plonzen met geweld in de hoge pan
waterdruppels spatten op haar brillenglazen uiteen
op de radio een telefoonspelletje…
't ochtendgloren
doet dan gelijk mijn goede humeur hevig kwellen
valt me hier zwaar tijdens deze donkere kille dagen
soms met hagel, regen en gure wind
ril zelfs als ik me voor de brandende haard bevind
draag in huis truien met hoge kragen
waar zijn die echte winters gebleven
vraag ik me dagelijks in alle redelijkheid af
dit vochtige rotweer…
Zou het komen omdat het meestal vies vuil rotweer is? (daar gaat mijn witte kerst). Of zou het gewoon komen omdat ik me altijd zo verplicht voel op zulke dagen? Verplicht om netjes gekleed te gaan. Verplicht om die dagen vrolijk te zijn, of mijn hoofd daar nu naar staat of niet. Verplicht bij een van onze ouders gaan eten.…