Alle inzendingen over rupert murdoch

We moeten voor onlinenieuws gaan betalen Orakelt en voorspelt ons Rupert Murdoch Denk niet dat ik voor iets van die teneur dok Maar uit zo'n trend valt zeker meer te halen Wie weet ga ik het eindelijk beleven Dat iemand nog iets voor dit vers wil geven…

In onze tochten naar de hoge top Blijkt nu uit versgelezen oude sporen Dat wij al heel wat langer punten scoren Miljoenen jaren staan wij al rechtop Ik ben benieuwd naar cijfers over speerpijn En hoe lang we al met scheerschuim in de weer zijn…

"Waarom neemt ze nou niet op", mompelde Rupert. "Hallo?" sprak een vrouwenstem. "Ja, hallo, met je zoon", begon Rupert, "zeg heb je toevallig..." "Pardon?" interrumpeerde hem de vrouwenstem. "Ik zei..." ging Rupert verder. "Nee, wacht, wie zei u dat u bent?" "Ik ben je zoon, Rupert", zei Rupert.…

" vroeg Rupert. "Wat een leuke hond heb je trouwens bij je", zei ze. "Hond?" zei Rupert, en keek naar beneden: inerdaad stond er een hond bij zijn voeten te kwispelen.…

Die Murdoch-Moloch heeft weer toegeslagen The Times, The Sun en Fox zijn niet genoeg Hij ‘redt’ al grijnzend elke voetbalploeg en schept behagen in het stoelpoot zagen De grootste rotzak van de wereldbol Zo erg? Ja, erger nog dan John de Mol…

Bang scharrel ik rond, er zijn hier grote gaten -- die ik niet kan zien.…

Wat mijn leeftijd is? Ik heb er veel en aarzel -- welke te kiezen.…

Ik voel mijn spieren verslappen zoals dieren -- die in slaap vallen.…

Woorden passen soms bij iemands situatie -- als een diep inzicht.…

Leef in het heden, dan is doodgaan voor jou niets -- geen gebeurtenis.…

Heerlijk vagevuur: lijden met een vooruitzicht -- van niets dan Goedheid!…

Getrouwd ben je vrij om van mensen te houden -- zonder Het gedoe.…

Liefde is ijdel, je wilt graag ieder helpen -- die lief voor je is.…

Ik nestel me graag tussen mijn dikke poezen -- de divankussens.…

Zolang we leven, leven we in de toekomst -- bij elke keuze.…

Het is prachtig spul, dit gele gevlochten touw -- Ik ruik retsina.…

Elke dag kijk ik naar het landschap, zo onecht -- als je er nooit komt.…

Wil ik jouw lijden kennen om te begrijpen -- wat het mijne is?…

Dichte regen dooft de lichtbundels direct uit -- zonder dat het sist.…

Wie en wat ben ik? In mijn ogen, de jouwe? In spinnenogen?…

Ze zegt niets, alleen een soort zucht, een soort kreun die -- me gelukkig maakt.…

Ik kwam voor zijn steun, maar hij zit daar maar en zwijgt -- Hij weet zich geen raad.…

Weer een dag voorbij, weer is het tijd om mezelf -- eten te geven.…

Tot rust gekomen door de whiskey sta ik op -- De tuin gaat draaien.…

Kus zo vaak je wilt en kus nog vaker, altijd -- kus je te weinig.…

Ik ben opgelucht, gisteren was het zover: ik nam het besluit!…

Mijn wereld stort in, maar alles gaat gewoon door -- ongeacht mijn pijn.…

Onhandig houdt hij mijn hand vast, net een foto -- van lang geleden.…

Onze gesprekken zijn zo vertrouwd als praten -- in elkaars dromen.…

Ik trek het gordijn open om tijd te rekken -- en bekijk de mist.…