Diepgroene dalen met loofrijke hoven
Wormstekige rotsen verminkt onbewogen
Stenen verspreid als een hellingguirlande
Geossificeerde vulkaancontrabande
Verbrokkelde huizen, misplaatst welgelegen
Onwrikbaar vergaan langs de bochtige wegen
Rietzomen, kruid, vermiljoen emballage
Tressen van plastic als zandsteenbandage
Bronzen mensen…
Dit prijkte gisteren
de voorpagina van de Trouw
alweer een dag deal van Kras
voor een reis naar Elba Sardinie
Corsica of zelfs de Noordkaap
begin al vast met dromen
Echter het grote nieuws
wat mij wakker maakte
van deze dag was
doe het niet blijf thuis
de grenzen gaan dicht
voor migranten zijn er
strenge maatregelen
genomen…
appels, -ijs, en -koekjes
In Deventer kleurt alles geel:
mosterd, tongen, en baarden
het asfalt, rozen, en de zon
schilderijen in het museum
honden, kleren, overal mosterd
-soep, -salade, -bonen, -thee, en -eieren
Ze leven ervan, ze zijn
wat ze eten, ze zouden
Garlic en Mosterd willen heten
om zich met Hamburg te meten
met Tabasco, Sardinië…
Lees hier waarom
de vrouwensardijnen
als nazaten van
maagdensabijnen
flierefluitend
op kruidendiëten
en op ruggen van
lieve dolfijnen
niets meer van het
leven verlangen
dan reinheid van binnen
en kleur op hun wangen
en met speels gemak
van de hak op de tak
zonder gat in de hand
of hun hak in het zand
de honderd voltooien…
420
Bezig met laden