net zo lang blijven zitten
tot de sneeuw gesmolten is
er geen adem meer stil fluisteren wil
alle gevoelens stoppen met zichzelf zijn
de batterij van de klok leegloopt op de tijd
de strijd om voorrangswoorden onmiddellijk staakt
de geradbraakte levenslust bewust doordraait
en de goden met hun eigen zonden bezwaard verdrinken
als een wolvenleven…
En jij zegt, “Sjeezus, word alleen ik hier gebruikt?”
Maar er staat iets te gebeuren, en je hebt geen idee wat.
Of wel, Van de Struik?
Je geeft je ticket en gaat kijken bij de gek,
Die snel op je af komt gelopen als jij je jas uittrekt,
En zegt, “Hoe is het om te zijn als een wrek?”
En jij zegt, “Onmogelijk!”, hij geeft je een pruik.…