trappen
vol treden
naar boven
naar meer
zet
stap na stap
zonder beter weten
zonder dat ik let
op vergeten
traptreden
glad
gegleden
door tranen
van het verleden
ik sla ze over
zo velen
versleten
spring
op weg
naar een hemel
terwijl ik
struikel
en zing
val ik
neer
naar beneden
in zoveel
zo veel meer…
Wankel als mijn woorden zijn
en rafelig van taal,
schrijf ik een heel onvast
gedicht.
Geen touw is vast te knopen
aan mijn vers laten we
zwijgen van trossen, kabels,
spierballen waar anderen
goed in zijn.
Maar evenwichtloos komen
toch de woorden samen
in dit dun verdwijnpunt :
jij voor mij.
Ergens hecht mijn liefde zich:
onbeduidend…
't zal na de 6de whisky
om een uur of 2 's nachts zijn geweest
toen het tot me doordrong
wat je die avond tegen me zei
black beauty was alweer leeg
"roken veroorzaakt kanker"
maar ook dat krijgt mij niet klein
Stairway to heaven...…
Ik Droom
Zit hoog in een boom
Die tot aan de hemel reikt
Ik zie een ladder als ik naar beneden kijk
Een lied laat mij iets beseffen
Ik hoor de titel ‘stairway to heaven’
Het is de 222e droom welke ik noteer
en gaat over die hemelse trapleer
Dan een dag daarna
Wordt mij een wonder gewaar
Ik pendel Amethist, Lapis Lazuli en Sodaliet…
Af en toe beluister ik nog eens ‘Stairway to Heaven’ van Led Zeppelin. Dan draai ik de volumeknop hoger en zing mee, want de tekst ben ik na al die jaren nog steeds niet kwijt. Headbangen hoort er niet meer bij. Zou trouwens nefast zijn voor de drie artrosewervels in mijn nek.…
995
Bezig met laden