mijn dochter is blond
beslist niet dom
stelt zich vragen
over leven en dood
dromen als bindweefsel
daar tussenin
op school heeft ze verteld
dat het hele heelal
naadloos in een emmer past
vanwege de leegte
zo langzamerhand verliest zij
haar geloof in mij
door een suikerklontje
op te lossen in de thee
is ze toch weer
aan het twijfelen…
Maar dan ziet hij dat ze een suikerklontje heeft en langzaam stapt de ezel op haar af.
Zachtjes begint ze zijn hals te aaien en hij doet zijn oren omhoog en omlaag. He wat is dat lekker, gebeurde dit maaar vaker denkt de ezel.
De volgende dag komt de jongedame weer met een suikerklontje. Ze noemt hem 'Freddie mijn ezeltje'.…
De ene man was zo gek dat hij met een suikerklontje op zijn hoofd moest schaken.
Bijgeloof van hem.
Schaken, schaken, wiedewiedewaken.
De witte pionnen gingen door hun knieën.
De witte zware toren viel om.
En een hysterisch paard vloog blind op de zwarte koning af.
De mannen slurpten aan hun thee.…
Op mijn aanrecht had ik een theelepeltje
in mijn met water gevulde wijnglas gedaan
en onmiddellijk
moest ik aan mijn opa denken,
die altijd een suikerklontje
door zijn glaasje jenever roerde.
Waarschijnlijk om het wrange vocht te zoeten.
Daarna volgden andere herinneringen.…