Alle inzendingen over tijt

Men mach den nuwen tijt Wel bekinnen overal: Die voghele hebben delijt, Die bloemen ontspringhen in berch en dal; Waer so si staen, Si sijn ontgaen Den wreden wintre diese qual. Ic ben ontdaen, Mij en troeste saen Die minne jeghen mijn ongheval.…

Nuu het korekt sgrijven van du needurlantsu taal door du invoering van du niewu speling prakties onmoguluk gumaakt is wort het tijt om fooneetiesu sgrijfwijzu toe tu staan. Dit zal teevuns du diaalektun die reets in du gusprookun taal guaksepteert raakun ook sgriftuluk voor iedureen toegangkuluk maakun.…

mijne siele spiegelt sich aen 't licht van desen tijt der verloren oceaen . in den beginne was er sien wazigh noch als door een sluijer nu, scherper . doch vaker ende dieper ervaer ick de verwe van nieuwe maen . al is d'aerde vol van monden ende kent sij ontelbare wouden met handen .…

In de sachte wint heur ick di, ghij zijt d'r nog altijt, nie zichtbaar vur mine ooghen, mer voelbaor in alle tijt. Verbonden in vervlogen daegen, segght nie wat blieven zal; ick zie dien warmen glimlach heden, geliek een lichtval overal.…

In die eeuwigheyt van een enkel ogenblick stoc de tijt, Doch het herte vraeghde om blijvende zaligheyt, ende luysterde reeds naer haren wederklanck.…

Daer, onder lagen van tijt, onder assche ende vergetelheyt, bleef een gloet bewaert. . Niet van goden. Niet van heerschappije. Niet van den dagh. Noch van den nacht. . Maer een gloet die van selfs in mijne diepte rustte. . Ende luysterende vernam ick haer. . Ende vernemende volchde ick. . So wert de wegh. Niet gegeven.…

dan ben ick reeds wechgegleden uyt uwen tijt. . maer nu drijf ick op de rimpelen, lichtblaeuwe wateren, gelijck een stille ademtocht onder den hemel. , alsof den deze mijne glimlach bemint, alsof het hooghe mij wederkent. . ja, ick ben ick, ende voor een corten stond gevoele ick de bevrijdinge van mijn wezen. .…

Dan en sta ic niet stille bi den ghedachte dat ic mi lichte laet bedrieghen; gheluckich sal de werckelijcheit haer op tijt doen kennen. . Enfin, 't is kennelic mine wijse van leven.…

boomen vruchten en kruyden speceryen ende diergelijcke materialen Als ook die manieren des selfden volckes so in hunnen Godts-diensten als in Politiek en Huys-houdinghe: Maer ook een corte verhalinge van de Coophandelingen hoe en waer die ghedreven en gevonden worden Met die ghedenckweerdichste geschiedenissen voorghevallen den tijt…

Al droevet die tijt ende die vogheline, Dan darf niet doen die harte fine: Die dore minne wilt doghen pine Hi sal weten ende kinnen al -Suete ende wreet, Lief ende leet- Wat men ter minnen pleghen sal.…

Du geefst ons Heer een handtbreet slechts respijt: Voor dy ghelt niet al myne tijt. Voorwaer de mensch is niet dan ydel waen. Hoe vast dat hy oock schijnt te staen: 7. Als eene schijn oft droom die stracx verswint: Noch quelt hy hem om yd'len wint. Hy schraept te gaer met moeyt' end' ongheval End' weet niet wie't besitten sal. 8.…