Thuis hadden wij ze al een hele poos,
Ik nam mijn brood mee in die plastic bakjes,
Je had ook party trays met van die vakjes,
Biscuitjes zaten in zo’n gele doos.
De verkoop stopt, maar als ik ze bewaar,
Gebruik ik ze nog zeker vijftig jaar.…
Mijn zus belde me om te vragen of ik het toch niet vergeten was.
“Shit, dat is waar ook.” Ik had haar beloofd naar de Mylèneparty bij haar vriendin te komen. Pffff, een Mylèneparty, wat moest ik daar in godsnaam gaan doen. Ik had me laten vertellen dat het wat met make-up en crèmetjes te maken had, maar het fijne wist ik er niet van. Wilde ik ook…
de plotselinge afkeer van je grote
witte onderbroeken, de voorliefde
voor de te dure after shave
je opgewektheid als toen
deed mij de bloemkool in de
tupperware proppen
en de portiers mond open
van verbazing
‘Ik kom voor mijn man,
hij moest overwerken’
de kruiswoordpuzzel
verdween naar de achtergrond
‘Er is niemand meer mevrouw
iedereen…
Dat je toe bent aan een uurtje rust
en een stukje wil gaan lopen
de buurvrouw juist dan belt
om je haar tupperware te gaan verkopen.
Met een glimlach van verbazing
over hoe het mij daarna verging
denk ik aan dat verlangen en wat niet door kon gaan.
En hoe het dan in godsnaam
zo is gekomen
dat we hier nu toch allebei weer staan.…
Als er restjes zijn na de maaltijd, doe ik ze keurig in de handige tupperware doosjes en plaats ze duidelijk in het zicht in de koelkast. Omdat ik er een serieuze weekplanning op na hou met afwisselend, gezond en vers, blijft er geen ruimte voor mijn restanten.…
Ik ben zelfs nog nooit gevraagd voor een Tupperware-party.
Maar nu dan, eindelijk, behoor ik tot een elite. Een dameselite.
Een lange week verstrijkt tussen de uitnodiging van het 'Hoofd Customer Loyalty' en de zeer speciale dinsdagavond, maar dan is het eindelijk zo ver.…
795
Bezig met laden