Ik word wakker in
een kamer
die nog niet
besloten heeft
dag te zijn
gesloten lamellen
smalle ruggen van
lichtloos wit
en zwijgen in
strepen.
Achter hen
ligt de ochtend
opgevouwen
Ik open niets
Ik kijk alleen.
Dan kantelt iets,
Een lamel wijkt,
de eenvoud verschijnt
niet met een gebaar,
maar in dunne banen licht
die…
Wat ik voor jou voel is met geen pen te beschrijven...
bij jou wil ik echt voor m'n hele leven blijven !
Kriebels in mn buik, als ik in jouw ogen kijk...
Dan voel ik me even schatrijk!
Zo blij dat je eindelijk van mij bent...
Het is alsof ik je al heel lang ken...
Wat ik voor jou voel is heel speciaal...
Dat is niet te zeggen in geen enkele…
en niet om mij nu al dat aan te rekenenen
dat soort onkunde en pesterijen
brengt medemensen tot twijvel en wanhoop
juist een verzorging op gelijk iveau
zou een waardige passering zijn
van deze al zo moeilijke leeftijdsfase…