Alle inzendingen over uitgooien

Ik wierp een lijntje Naar die anderen van onze klas Die hadden echter zin in wat wijzer dan ik was Met de leeftijdsgenoten viel het meermaals tegen Daar we geen wijzer op de plaat kregen Tot ik dan dacht Heb nu voldoende wijsheid in pacht Mij opnieuw als aas aanbood Het succes was echter niet zo groot Ervaring in levensvreugde…

Het licht uitgooien als een hengel, door de nacht varen en met een onbreekbare glimlach wakker worden. Maar bovenal er zijn met lichaam en geest.…

angstvallig daalde de zee tot paradijselijk eb waar wolken het water verlieten en blustanks vervoerden met verdrinkingsdood door de lucht, rode paarden voorop, strijdkreten uitgooiend op het dorp dat zich hevig verzette tegen het vierendelen.…

enig iets wat ooit van mij was je lichaam zo doorzichtig alsof mijn hand zo door je heen kan als ik probeer tegen te houden dat je verdwijnt je bent onder ons maar hebt het contact verbroken aan je handen kan ik zien hoe verbeten je je soms nog vast- houdt je vingernagels verdwijnen het is alsof ik langs een oever ren en reddingsboeien uitgooi…

het is zo verdomd heerlijk stil dat ze ellenlange vislijnen uitgooien maar een woeste kudde paarden vangen mustangs met indianenmeisjes in hertenleren schortjes die hun zwarte haren woest om hun hoofdjes laten vliegen en zwaaien met een te kleine boog maar voor hun doel misschien wel geschikt watten zijn de bodem van hun hoefgetrappel dat al…