Ik ben een slabakker, een treuzelkont, dat speelt me flink parten,
mijn gestage besluitloosheid is 'n bron van ongemak en smarten,
ik heb me bijgevolg, kordaat en gedreven,
voor 'n cursus "uitstelgedrag" ingeschreven,
maar helaas heb ik nog geen tijd gehad om ermee te starten ....…
(over de zonde van acedia)
Traag sluipt zij binnen, op kousen van niets,
fluistert: “Morgen, misschien, of nooit.”
Ze weeft haar deken van uitstel en vrede
over wat roept, maar geen antwoord ooit.
Niet het lichaam dat rust, is haar prooi —
maar de ziel die zich stil laat verleiden,
die wegkijkt van wat werkelijk schuurt
en zich nestelt in…
Uitstellen van uur tot uur,
waardoor het vaak eindigt in iets zuur.
Seconden worden minuten,
dagen worden jaren.
Niks verandert en blijf nog steeds op mijn gedachten varen.
Ze noemt het popcorn, dat in mijn brein.
Toch is het niet iets wat je zou willen zijn.
Laat slapen en dan weer vroeg op,
ik zou willen weten hoe ik het stop.
Prikkel…