Ik kan terugkijken op vijftien prachtige zomers, vijftien weergaloze vakanties. Misschien waren het geen gewone vakanties. Ik had niet de behoefte om exotische landen te bezoeken of te luieren en te kuieren op ongetwijfeld ludieke buitenlandse campings. Ik wilde hyacinten hollen!
Nog steeds is het hyacinten hollen hét werk voor mij waarvan ik hoop…
Na zeven weken vakantiewerk heb je een hoop geleerd, verdiend en gelachen. Je ziet zo’n huis toch eens van de andere kant. Het beeld van zeurende oma’s die almaar klagen en kniezen is vervangen door lieve mensen die in een steeds kleiner wereldje leven. Tevreden met wat ze hebben en blij met de contacten binnen het huis.…
“Vakantiewerk, hoop ik?”
Ik knikte als antwoord, daardoor viel het niet op dat ik mijn reuk blokkeerde.
“Hm, dan is het goed”, mompelde hij terwijl zijn hand een lok van zijn voorhoofd naar achteren wreef. “Want laat ik je dit vertellen, jochie.” Hij prikte zijn vinger onder mijn sleutelbeen, dat deed pijn.…