ik krul je haar in mijn
open mond, verpersoonlijk
mijn lichaam in die van jou
raak je lieve leden
met het blijspel van mijn lust
deze dag geopend met de
sleutel die jij onderlaaks
tot je neemt, je bewegingen
laten mij de nacht versperren
die ik net verlaten heb
liefste, deze dag is nog rijp
aan verlangens, stort je adem
in een lange…
mijn heimwee onthult de dagen
dat jij niet bent, gewoon even
afwezig uit mijn trein die
door de donkerte
van alle innerlijke
gevaarten raast
om in het gedwee te geraken
verpersoonlijk ik me in het nog
warme afdruk van je silhouet
op het nachtelijk gelegen laken
om mijn twijfel te laten zwijgen
die me laat berusten in het violette
weten…
Dat ik je aanspreek,
stom hart,
is natuurlijk complete waanzin, je bent
een generiek gegeven uit de cultuurgeschiedenis.
Dat betekent: een sterrennevel,
drijvende paddesnoeren, een parcours d'accidents
een zon die in het zwart verkeert,
napalm, Reihung, een nevengeschikte wereld
en we schrijven entropie.
Het is een woord,
hart,
tegen…
862
Bezig met laden