Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 89.776):

zo teder als jij

mijn heimwee onthult de dagen
dat jij niet bent, gewoon even
afwezig uit mijn trein die
door de donkerte
van alle innerlijke
gevaarten raast

om in het gedwee te geraken
verpersoonlijk ik me in het nog
warme afdruk van je silhouet
op het nachtelijk gelegen laken
om mijn twijfel te laten zwijgen

die me laat berusten in het violette
weten dat jij me nimmer
in mijn zo eenzaam voelend
wagon als kruimelkind zo
bang zou willen kwijten

aan deze grote wereld die nimmer
de mijne zal kunnen zijn