vraagt zij mij
hoe vandaag mijn dag is
dan geef ik me uit voor
nieuw en zie jou
in september op de boot
van Leningrad naar Moskou
je wilt dan met mij
wandelen in Istanbul
in de blauwe moskee dronken
worden van heldere wijn
weer thuisgekomen
spoel jij mijn zorgen af
vleien wij ons hoogtepunt
in de dag…
ik leg mijn herinneringen
neer op een mistig maartveld
en kijk weg van de populieren
die het trieste van jou missen
tot waarheid maken
jij spaarde jouw leegte
ik spaarde mijn hoop
tot er een kruispunt was
waar schijn en werkelijheid
op elkaar begonnen te lijken
wij dansten samen
zonder dat we elkaar zagen
rondom hetzelfde vuur
ben…
ik stond bij de pin-automaat
en drukte de pincode in
daarna ging ik naar huis
om te slapen.
in mijn droom ging een
camera rond in m'n huis
die me maar bleef volgen,
heel irritant, maar wat
doe je er aan? niks vrees
ik, in deze moderne wereld
is een hoop aan de hand
wat vanzelfsprekend is
en als je dat niet meer be-
seft…
587
Bezig met laden