Alle inzendingen over zelfhypnose

levenloos tussen varens de doctrine van minder vet en meer energie beschadigd tot op het bot kreupelt hij voort tussen het jonge groen zoals het hier ruikt ruikt het nergens…

Ik sliep, een Doornroosje in nachtmerries, gedronken van gedachten die mij bezaten. Een krankzinnige aap, kogels van paniek ratelend door mijn hoofd, ik dacht dat ik hem wás. Tot mijn ogen knipperden, een scheur in de trance, en ik mezelf zag — niet de storm, maar de getuige ernaast. Mijn dierenbrein schreeuwde “Pas op! Alarm! Crisis…

Het zal dus wel een vorm van zelfhypnose zijn, deze kunst om even helemaal buiten westen te raken. Daarna word ik wakker, geheel leeg en fris, en kan dan weer nieuwe beelden tot me laten komen, een nieuw verhaal uit m'n binnenste opdiepen. Weer schrijf ik dan in een blinde woede allerlei invallen, beelden, gesprekken, scènes op.…