Snelsonnetten

De mediagenieke ruimtevaarder Verbrak gewichtsloos elk afstandsrecord Hij had het druk, en miste veel comfort Maar toonde zich bepaald geen navelstaarder Hier heeft zijn vrouw een half jaar op gewacht: Dat André uit de Sojoez komt en lacht…

Oranje heeft geen bondscoach, wel een lek -een woord dat past bij onze achterhoede die zwakker was dan ieder al vermoedde- Wie azen op de vrijgekomen plek? Louis & Co? Ook onze Foppe kan! Een tip: probeer Ferrier & Koppejan…

Kan iemand deze zomer mij vervangen? Al weken weet ik: Straks zal ik niet kunnen Toch gaat het niet alleen om enkel gunnen Je mag toch ook wat kwaliteit verlangen? Aanvaard, o lezer, zij die ’t werk verricht Bewonder vast haar naam in dit gedicht…

Piet Ekel -meldt zojuist het nieuwsbericht- Is na een ziekbed vredig heengegaan Een ogenblik om hier bij stil te staan Het laatste hoofdstuk en het boek gaat dicht In m’n gedachten staan ze rond zijn baar Veldwachter Bromsnor, Swiebertje en Saar…

De tandartsen die zelf hun prijs bepalen Krijgen nu inmiddels al oranje licht En klanten houden toch hun mond al dicht Door niet naar oranje zoetigheid te talen ‘Maak zelf je prijs’ klinkt heel modern en fair Maar blijkt in deze branche een brug te ver…

Het EK-voetbal was één groot echec. Het leek alsof ze niet meer konden ballen. Oranje was tot matig team vervallen, Maar achteraf vind ik het niet zo gek. Waarom zou Rafaël de cup nog winnen? De hoofdprijs heeft hij immers toch al binnen.…

Voor één dier wil geen activist nog vechten Hoewel ze wordt bedreigd in haar bestaan En haast is weggedeemsterd langzaamaan Zelfs voortbestaan behoort niet tot haar rechten Waar steun voor elke diersoort wordt verworven Is straks die arme plofkip uitgestorven…

In Mexico heeft net een Hollands team De robotvoetbal-wereldcup gewonnen Er waren nieuwe afspeeltrucs verzonnen Daar liepen de een-tweetjes wél subliem Geen wonder dat ons vijftal won, en hoe Want overspel is voor Iran taboe…

De geestigste chagrijn van Nederland gaat opgewekt de lijst van Samsom duwen Van ‘Gekke Geert’ en voetbal moet hij gruwen Datzelfde geldt voor zek’re ochtendkrant De blik, de trui, ’t humeur zijn zwart van kleur Zo speelt Van Rossem gnuivend ouwe zeur…

Het ging ze maar een beetje om het geld Maar meer nog om het menselijk-sociale Men wil of kan er niet meer voor betalen De dagen van het Straatnieuws zijn geteld We weten al precies hoe of dat gaat: De dakloze staat morgen weer op straat…

Twitter is uit de lucht..het is een ramp Hoe kan ik nu nog even wereldwijd Mijn laatste zeer boeiende boodschap kwijt Ik ben onthand en schiet haast in een kramp Het licht maar uit en dan heel snel naar bed Gelukkig had ik nog dit snelsonnet…

Van een kermiszaak bedoeld om te verdwalen Ontbreekt de laatste dagen ieder spoor Een kermisexploitant zonder decor Geen in, geen uit, geen kassa voor betalen Naar je ruiten fluiten, zielig en berooid Zijn eigen glazen doolhof ingegooid…

Meer inspraak was zijn principiële punt. Hij gaat gezamenlijk met TON proberen, Als DPK het tij alsnog te keren, En wil de neuro als de nieuwe munt. De naam klinkt in de verte wel bekend. Was ik daar niet eens tegen ingeënt?…

De Nostalgieweek is weer aangevangen Er wordt dag in dag uit steeds teruggeblikt Wat eerder nog teneer slaat dan verkwikt Want ach, wat wint een mens met terugverlangen? Het zij zo dat die week nu is begonnen Er werd een week lang toch al niks gewonnen…

De toekomst van het land staat op het spel Gelaten ging de Griek dus maar weer stemmen Geen coalitie kan de val nog remmen Ook met de drachme blijft het daar een hel Als troost is wel de winst op Rusland binnen Misschien laat Zeus hen het EK nog winnen…

Gespannen zit Europa voor de buis De vraag kan ons zo vreselijk beklemmen Hoe gaan in vredesnaam de Grieken stemmen? Verdwijnt de euro uit het land van Zeus? In Nederland vreest men met gróter vreze Het sprankelende spel der Portugezen…

Een feestje van mezelf of van mijn zoontje Ik heb daar dan mijn zus ook heel graag bij Er moet iets spelen tussen haar en mij: Geen mail, geen brief, whatsapp of telefoontje Als u haar ziet, zeg dan dat ik haar mis En vraag ook alsjeblieft of er iets is…

Ik doe’t niet vaak, ik kan wel zeggen nooit Maar woensdag werd het me toch echt te machtig Het was verschrikkelijk in plaats van prachtig Ik voelde me gepiepeld en berooid M’n vrouw zei nog “dat kan je toch niet maken” Nederland 2, ook daar “Hollandse Zaken”…

Toen de eerste uitslag was geregistreerd Stond ik (geen snars verstand) ver bovenaan ‘Och, kijk eens aan, zo simpel kan het gaan Wanneer je zomaar lukraak wat noteert’ Zo zeiden de collega’s en de vrienden (Allen Maya’s, visionairs en helderzienden)…

Vergeet het stokstijf liggen op je buik, De nieuwste rage is om te proberen, Of je een voetbalvrouw kan imiteren, Met zonnebril, decolleté of pruik. Wel leuk, maar hopelijk staan op het veld De échte voetbalmánnen opgesteld.…

Vaak heeft hij onze Hollanders bezongen Die jongens uit ons landje aan de Rijn Die altijd zo stijfkoppig konden zijn Waarmee ze heel wat op de knieën dwongen Dat lied mag dan van jaren her geweest zijn Maar laat ons morgen iets meer in die geest zijn…

De Telegraaf-kop luidde: ‘Eerste prooi’ Die schrokken we met huid en haar naar binnen Maar ook een leeuw moet scoren om te winnen Er waren kansen, zelfs een hele zooi Helaas, de bal is rond. Een van de Denen Schoot Stekelenburg én Holland door de benen.…

Vannacht, uit Morpheus’ armen losgerukt, dacht ik: ‘Waar word ik nú weer wakker van? Een woedende imam uit Teheran? Een burlend hert dat plots verongelukt? De dreun van een brisante supernova? Nee, ’t kreunen van Maria Sjarapova!'…

Toen Kieft in Auschwitz rondliep deze week Sprak hem een fan aan: "Hé Wim, kom eens mee Dan maken we een kiek bij de entree" Hij doelde op dat bord, naar later bleek Maar Kieft sprak: “Sodemieter een eind op” Gelukkig; hij gebruikt nog steeds zijn kop…

De Britten hebben forse achterwerken De stoeltjes op het strand zijn vaak te klein Gelukkig dat er nog tweezitters zijn Zo houden ze het vet binnen de perken Zo’n dikke reet komt door de “common wealth” Dus met wat “common sense” naar “common health”…

De site die deze dagen vaak een klacht hoort Heeft vast ook Tofik Dibi wel vermeld (Stelt hij zich aan je voor, de groene held Vertelt hij dan z’n naam of toch z’n wachtwoord?) Bob Ross liet ons de einduitslag al zien Hij schilderde vooral graag met Sap Green…

Zes keer je eigen kunnen overstijgen. Die opdracht is, zes keer, ontzettend zwaar, Maar, zes keer winnen en dan is het klaar. Zes keer en dan kan je de hoofdprijs krijgen. En dan? Een huldiging op het bordes? Nee, ìk bedoel: de actie Alpe d’HuZes!…

Zijn naam was van mijn harde schijf gewist Terwijl hij mij ooit, in mijn jonge jaren, Van militaire dienst wist vrij te waren (Daarover had hij wettelijk beslist) Al dat vergeefs gepoog tot dienstomzeiling Hoeft nimmer meer dankzij Jan Gmelich Meijling…

GroenLinks gaat weer een lijsttrekker verkiezen Want Tofik heeft zichzelf die rol bedacht Hij vindt Jolande te belust op macht ‘En dat verdeelt ons’ is zijn analyse De media betonen zich heel happig: Zo’n coupepoging is dibieus én sappig…

Een kekke kuil was ’s avonds al gegraven zodat ik vrolijk mij erheen begaf maar weldra stond ik stil, verbaasd, zelfs páf: Er lag een jonge vrouw vol overgave Ze rook naar zout, zand, zee, had ik wel lust? Ik ging, maar ja… alsof je duinen kust…