Snelsonnetten

De aanblik die mijn lege koelkast bood Ik voel de moed echt in mijn schoenen zakken Mijn beurs is leeg, ik heb geen cent te makken Ontbijt was een beschimmeld plakje brood Toch ben ik rijk wanneer ik mij bedenk: Ik heb sinds gister weer een volle tank…

“De meeste mensen deugen”, zei een schrijver. Ik vind die uitspraak pure flauwekul. Het is antropocentrisch slap gelul dat echter prima deugt voor ´t verkoopcijfer. Het broodje aap wordt dikwijls goed belegd. Een orang oetan dacht: heel goed gezegd.…

We mogen onbekommerd weer uit eten, We mogen ook weer werken op kantoor. De mondkap hoeft niet overal meer voor, We mogen al die regels weer vergeten. Wat ik nou zeggen wil met dit verhaal: We gaan weer naar het oude abnormaal.…

Als je krijgslustig bent, kan je beginnen, En schraap de lijken maar weer van de straat, Vergiet maar liters bloed en praat van haat, En kom, als altijd, veel te laat bij zinnen. Na afloop, wanneer niemand heeft gewonnen, Weet niemand meer waarom het was begonnen.…

Aan vrouwen wordt qua jobs meer recht gedaan. Toch matste onlangs zo’n hardleerse kop (ja, die blokkeerfries, thans minister Wop) een man – het old-boys-netwerk? – bij een baan. Dus pleit ik voor een nieuwe dynamiek: voortaan alleen vriendinnenpolitiek!…

Onmenselijk is elke dictatuur. Welk mens kan zich ontplooien zonder vrijheid? Wie wil er een tiran in zijn nabijheid? Bedriegend en bedreigend is zo’n buur, die loopt te schermen met zijn ‘vredesmacht’, terwijl het volk alleen naar vrede smacht.…

tra trelrotrupsel trolpelt trelechaar zhixt zondrezaahr zozangstig zorfelzat zwongt zwalingzwachtig zwoemzacht zwarazwat trin trouppeltrijfah trolotraup trevtáár! de baviaan lacht zich een aap voorwaar; dat hij niet uit zijn woorden komt is klaar…

Als u een journalist in Moskou bent Dan kunt u niet meer zomaar alles schrijven De waarheid immers moet verborgen blijven Schrijf niet van ‘oorlog’ of ‘bombardement’ Beschrijft u toch de Oekraïense hel Dan eindigt u langdurig in de cel…

Kajsa en Ursula: een prachtig stel Opeens is Oekraïne onze vriend Kijk deze wapens hebben ze verdiend Zo spelen zij hun politieke spel Ze waren vroeger vast goed in Stratego Kijk uit een bom! Oh nee het is hun ego…

Soms grijp je iets met beide handen aan, Je doet iets ergs om erger te voorkomen. Ik wist dat Poetin geen moment zou schromen Om op het veld van eer tekeer te gaan. Songfestivaldéélname is pas straf, De Russen komen er zo mooi van af.…

De kernraketten staan nu zelfs op scherp, En de gewone mensen moeten bloeden, Ik meld het dus maar weer ten overvloede, Dat ik dit zinloze geweld verwerp. Zo veel ellende waar geen mens om vroeg, Voor oorlog is er altijd geld genoeg.…

In deze nieuwe maand wil ik niet klagen omdat het onkruid hier voortijdig woedt, ik strakjes wieden, spitten, maaien moet. Nee, ook niet als ik loofhout moet verzagen. Maar wél als ‘k modder in de wildernis die er vandaag weer bij de fiscus is.…

Ik nam een hond voor de gezelligheid, de lockdown had me alle vreugd ontnomen, de dagen waren niet om door te komen, maar nu wil ik het beestje wel weer kwijt. Asielbeheerders zullen zeker snappen dat ik weer tijd wil hebben om te stappen.…

wie maakte tijd voor vuige aanval? hij! da’s adolf jozef poetin, wereld war head; met mensenlevens maakt hij oorlogspret en dode Oekraïners op een rij vernietigt steden, huizen, mensen, vee en lacht minachtend, maar het zit niet mee…

De Sovjet-staat in ere te herstellen Dat is wat hij als ware roeping ziet Wat NATO daarvan vindt dat boeit hem niet Ook maalt hij niet om binnenlandse rellen Zo speelt hij door een buurland te bezetten Gewoon zijn eigen Russische roulette…

Helaas heb ik vandaag niet veel te zeggen ´t Is klip en klaar maar toch niet uit te leggen…

Aanstellerig, ontzettend overdreven Om winden met een kracht van meer dan tien In het vervolg van namen te voorzien. Ik ga mijn windjes ook maar naampjes geven. En ik ben in een hele goede bui: Ik waarschuw nu alvast voor bruine Trui.…

Waar is de goede vrijheid toch gebleven, Toen je nog overal naar binnen mocht? We hebben lijdzaam onze ziel verkocht, En moesten volgens apps en codes leven. Ernst Kuipers, ’t is maar dat je ’t even weet, Steek deze app maar lekker in je reet!…

Dit is de dag van 'Kik', 'Reinier' en 'Bob' Van 'Suus' en 'Ada', 'Otto', 'Natan', 'Anna' Het 'level' van het 'meetsysteem' van 'Hannah' Maar 'mooi dit idioom'? Een flink getob! Met nog een keerzij: veel zal er niet komen Mijn hoofd wordt dizzy van die palindromen…

Mijn thermostaat staat nu op zeventien, ik kan daar als gezonde vent wel tegen, ik houd me warm met fanatiek bewegen: hometrainer, veel push-ups en trampoline. Ik zie het als bewezen theorie: wie sport, verbruikt veel minder energie.…

corona wás natuurlijk geen complot die lijpe leraar, hopeloze sul van wetenschap en wijsheid geen benul gepast bestreden - voorwerp ook van spot een nieuw probleempje voor die nare nar: hoe word ik weer complotten-rising-star…

Blijf thuis en sluit de ramen en de deuren Het leven ligt sinds vrijdagmiddag plat De weerman waarschuwt opgewonden dat Er nog wel meer rampzaligs gaat gebeuren Ik hoop dat als het straks weer code groen is Het toch nog meeviel, dat bezoek van Eunice…

Daar is ie dan. De deugman is geboren. Met moeite uit zijn comfortzone gerukt wordt elke drift berustend onderdrukt zodat geen vrouw zich nog aan hem zal storen. Zeg schat reik mij nog eens een pilsje aan. Daarna mag jij gerust je gang weer gaan.…

Het valt me zwaar mijn tijd goed te verdelen, Voor ik het weet is weer een dag verknald. Ik wou dus wel eens zien hoe het bevalt Mij nou maar eens een dagje te vervelen Nou, reken maar dat dat verrekt veel scheelt: Die dag heb ik me kostelijk verveeld.…

Ik ben een man, dus dat is vinkje één, Ik val, en dat is nummer twee, op vrouwen, Je kan mij enigszins als ‘wit’ beschouwen, Ik heb geleerd, daar draai ik niet omheen. En ondanks Joris Luyendijks gezeik, Voel ik me met m’n zeven vinkjes rijk.…

Je hupt van kind naar vrouw, nog té naïef voor onze boze wereld vol hormonen waar mannen steels hun blote zaakje tonen. Je voelt je hulpeloos en blijft passief. Voor jou werkt men nu aan een nieuw begin: hun vieze land, lief, daar hoef je niet in.…

Pas op! Soms wordt een kerel amoureus! Staat hij toevallig met een vrouw te praten, dan denkt hij: ‘Waar moet ik mijn handen laten?’ Vervolgens maakt hij een verkeerde keus. En als hij haar een selfie heeft beloofd, dan stuurt hij er niet eentje van zijn hoofd.…

zodra de meute schrikt van eigen woede, teleurgesteld haar dwaasheid alweer wegslikt en machteloos, ontgoocheld, aan haar wond likt dan lacht De Macht, maar wel uit arren moede: lijkt alles bij het oude en bedaard rancune is er steeds en vaak ontaard……

Haast twee jaar dicht ik hier op zaterdag Geen week heb ik tot nu toe hoeven missen We treden in het spoor van Driek van Wissen Door wie het snelsonnet het leven zag Ik tel terug en constateer verwonderd Ik publiceer vandaag mijn nummer honderd…

Kent u de digitale potloodventer? Die doet het zonder lange regenjas. Is met zijn fraaie selfies in zijn sas die hij vol trots verstuurt en hij verwent er zeer onzelfzuchtig zijn “vriendinnen” mee. Kijkt in de spiegel en is zeer tevree.…