Snelsonnetten

Een leegstaand ministerie, een kantoor En in Breda ook die gevangenis We zien dat er veel opvangruimte is De Oekraïners zijn hier welkom hoor Waarom heeft men dit eerder nooit gedaan Voor Syriër, voor Turk of voor Afghaan?…

Ik doe nog even een sonnetje schrijven Wat zeg je Wim, is dat niet juist gezegd? Ben ik in taal niet goed ondergelegd? Want ik besef me best “wie schrijf zal blijven” Door jouw heb ik dit zomaar neergepend Bedankt heer Overweg: me compliment…

Het doet zich weer eens voor op grote schaal, Waarvoor een taalgebruiker op moet passen: “Graag laat ik mij eens uitgebreid verassen”, Dé valkuil van de Nederlands taal. Al doet het mij aan beide ogen zeer, Verrassen doet verassen mij niet meer.…

Terwijl ik in een zaaltje in het land, Hartstochtelijk mijn werk stond voor te lezen, Werd ik daar desondanks niet voor geprezen, Ik kon mezelf niet meer verstaan bekant. Er was rumoer, ik kon alleen maar zwichten, Want het publiek begon massaal te dichten.…

Gevaarlijk is de potentaat die liegt Een zaak vals voorstelt om meer macht te krijgen En bij verzet acuut begint te dreigen Maar veel gevaarlijker nog dan zo'n smiecht Is 't volk dat niet zelf denkt, niets verifieert Zo'n lijpe heerser blindweg adoreert…

In mei zingen alle vogels op hun mooist. Het was dan ook geen toeval dat de finale van hun jaarlijkse zangwedstrijd in deze maand plaatsvond. Op een open plek in het bos zat een groepje Hollandse huismussen zaden snackend te wachten tot het concours een aanvang zou nemen. ‘Tietsju, tietsju,’ klonk het in de avondstilte. ‘De koolmees,’ zei een van…

als opper-censor dit gedicht kon zien zou vast zijn schrei ontzettend hard gaan klinken en bleef hij op des dichters strafblad vinken: “lees Shakespeare! (Herman Gorter? Héél misschien)” des dichters gril schept vele rare rages in vorm en vent; vervolgens persiflages…

Op maandag dacht ze weer terug te keren Spontaan kreeg Laurens het toen Spaans benauwd En hij besloot (al zat hij zelf ook fout) Om Nilüfer despotisch te royeren De rechtbank trok een streep door haar verbanning Die uitspraak zorgt nu binnen Volt voor spanning…

De Covid-regels zijn nu van de baan We mogen oude tijden herbeleven Ik start weer waar ik destijds was gebleven Vanaf vandaag er volop tegenaan Niet zonder risico wat ik ga doen Na twee jaar krijgt mijn vrouw weer eens een zoen…

Ik ga mijzelf eens uitgebreid trakteren Op ‘aangeklede’ koffie met gebak. Geloof maar, dat ik ook een ‘glaasje’ pak, Vanwege tien jaar vormvast badineren. Van sleet op al mijn rijmsels nog geen spoor, Voorlopig ga ik dus nog even door.…

Vandaag is het weer tijd partij te kiezen, In onze stad doen er wel dertien mee, Niet één van deze dertien is oké, Vaak sta ik in het hokje nog te kniezen. Ik las de folders en opiniebladen, Bij wie kan ik alsnog gemeend te rade?…

Grijp in, schreeuwt je gevoel, en red dat land Want hels en hartverscheurend is het lijden Je zou het volk het liefst meteen bevrijden Maar in de landen hier wil niemand brand Er is maar één te volgen weg naar vrede Die van doordacht, beproefd beleid: de rede…

Van alle kanten krijgt het kabinet te horen dat men niet meer rond kan komen. Voor leger, jeugdzorg, vluchtelingenstromen bestaat behoefte aan een ruim budget. Maar één verzoek begrijp ik niet zo goed: dat er meer geld naar gokverslaafden moet.…

de derde wereldoorlog kán beginnen, denkt poetin-tsaar en doet vervloekt zijn best hij slacht alvast in Oekraïne; test om uit te vinden of hij die kan winnen bij thierry’s vriendje is een mens niks waard, nou ja, misschien een uiltje op de kaart…

De aanblik die mijn lege koelkast bood Ik voel de moed echt in mijn schoenen zakken Mijn beurs is leeg, ik heb geen cent te makken Ontbijt was een beschimmeld plakje brood Toch ben ik rijk wanneer ik mij bedenk: Ik heb sinds gister weer een volle tank…

“De meeste mensen deugen”, zei een schrijver. Ik vind die uitspraak pure flauwekul. Het is antropocentrisch slap gelul dat echter prima deugt voor ´t verkoopcijfer. Het broodje aap wordt dikwijls goed belegd. Een orang oetan dacht: heel goed gezegd.…

We mogen onbekommerd weer uit eten, We mogen ook weer werken op kantoor. De mondkap hoeft niet overal meer voor, We mogen al die regels weer vergeten. Wat ik nou zeggen wil met dit verhaal: We gaan weer naar het oude abnormaal.…

Als je krijgslustig bent, kan je beginnen, En schraap de lijken maar weer van de straat, Vergiet maar liters bloed en praat van haat, En kom, als altijd, veel te laat bij zinnen. Na afloop, wanneer niemand heeft gewonnen, Weet niemand meer waarom het was begonnen.…

Aan vrouwen wordt qua jobs meer recht gedaan. Toch matste onlangs zo’n hardleerse kop (ja, die blokkeerfries, thans minister Wop) een man – het old-boys-netwerk? – bij een baan. Dus pleit ik voor een nieuwe dynamiek: voortaan alleen vriendinnenpolitiek!…

Onmenselijk is elke dictatuur. Welk mens kan zich ontplooien zonder vrijheid? Wie wil er een tiran in zijn nabijheid? Bedriegend en bedreigend is zo’n buur, die loopt te schermen met zijn ‘vredesmacht’, terwijl het volk alleen naar vrede smacht.…

tra trelrotrupsel trolpelt trelechaar zhixt zondrezaahr zozangstig zorfelzat zwongt zwalingzwachtig zwoemzacht zwarazwat trin trouppeltrijfah trolotraup trevtáár! de baviaan lacht zich een aap voorwaar; dat hij niet uit zijn woorden komt is klaar…

Als u een journalist in Moskou bent Dan kunt u niet meer zomaar alles schrijven De waarheid immers moet verborgen blijven Schrijf niet van ‘oorlog’ of ‘bombardement’ Beschrijft u toch de Oekraïense hel Dan eindigt u langdurig in de cel…

Kajsa en Ursula: een prachtig stel Opeens is Oekraïne onze vriend Kijk deze wapens hebben ze verdiend Zo spelen zij hun politieke spel Ze waren vroeger vast goed in Stratego Kijk uit een bom! Oh nee het is hun ego…

Soms grijp je iets met beide handen aan, Je doet iets ergs om erger te voorkomen. Ik wist dat Poetin geen moment zou schromen Om op het veld van eer tekeer te gaan. Songfestivaldéélname is pas straf, De Russen komen er zo mooi van af.…

De kernraketten staan nu zelfs op scherp, En de gewone mensen moeten bloeden, Ik meld het dus maar weer ten overvloede, Dat ik dit zinloze geweld verwerp. Zo veel ellende waar geen mens om vroeg, Voor oorlog is er altijd geld genoeg.…

In deze nieuwe maand wil ik niet klagen omdat het onkruid hier voortijdig woedt, ik strakjes wieden, spitten, maaien moet. Nee, ook niet als ik loofhout moet verzagen. Maar wél als ‘k modder in de wildernis die er vandaag weer bij de fiscus is.…

Ik nam een hond voor de gezelligheid, de lockdown had me alle vreugd ontnomen, de dagen waren niet om door te komen, maar nu wil ik het beestje wel weer kwijt. Asielbeheerders zullen zeker snappen dat ik weer tijd wil hebben om te stappen.…

wie maakte tijd voor vuige aanval? hij! da’s adolf jozef poetin, wereld war head; met mensenlevens maakt hij oorlogspret en dode Oekraïners op een rij vernietigt steden, huizen, mensen, vee en lacht minachtend, maar het zit niet mee…

De Sovjet-staat in ere te herstellen Dat is wat hij als ware roeping ziet Wat NATO daarvan vindt dat boeit hem niet Ook maalt hij niet om binnenlandse rellen Zo speelt hij door een buurland te bezetten Gewoon zijn eigen Russische roulette…

Helaas heb ik vandaag niet veel te zeggen ´t Is klip en klaar maar toch niet uit te leggen…