voeg je poëzie toe

Poëzie

1921 - 1947

poëzie (nr. 2.111):

DRAAIKOLKEN

Draaikolken van dit leven,
zuig mij naar de dood.
Zie hoe tere bloesem
in een vrouwenschoot
welken moet door woorden
of een valse grijns.
Sleep mij naar het einde,
vraag mij geen accijns
voor goedkoop genoegen.
Lach niet om mijn leed,
als gij ’t innigst leven
zelf met voeten treedt
is voor U een wonder
slechts pervers gebaar...

Chansons, Gedichten en Studentenliederen (1948)

Schrijver: Pim Scheltema
Inzender: Redactie, 29 mei 2016


Geplaatst in de categorie: moraal

4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 899

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: