Ballade van de goede vrouwen
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.333 In dankbaarheid, eer dat ik sterven moet,
Vraag ik nog een ballade voor diegenen
Die als een goede vrouw mij zijn verschenen,
En gaven vreugd zoals een vrouw dat doet,
Wetende dat er in het hart maar ene
En meer dan zij mij dorstig maakt het bloed,
Maar zegenend de bron door God beschenen,
En gaven vreugd zoals een vrouw dat doet.
Ja, wild…
De gele wolken werden langzaam rood...
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.041 De gele wolken werden langzaam rood.
Dan dacht hij: Nu begint zonsondergang;
En keek weer naar de zwaluwen, die zo lang
De zon nog konden zien. En dikwijls schoot
De angst door hem heen: Eenmaal gaat moeder dood,
Hoe moet het dan? - Eens voelde hij bij zijn wang
'T laag rits'len van een vleermuis, en werd bang,
Toen hij 'm van dichtbij…
De rat is ook een dienaar van de Boze
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.014 De rat is ook een dienaar van de Boze,
Tehuis in oorden van bederf en stank,
Daar woekeren ziektekiemen zonder pozen,
Daar heerst de duisternis, Satan zij dank.
In de onderwereld ener grote stad,
Daar huist en jaagt en tiert de boze rat,
De drager hij der giftige bacillen,
Die steeds van afgrijzen de mens doen rillen.
Ik haat de rat, maar…
Kom niet onder hoge bomen...
poëzie
4.0 met 1 stemmen
967 Kom niet onder hoge bomen,
die klein zijt en niet groeien kunt,
wie alleen een haastig dromen
een ontrouw denken is gegund.
Zo wie loopt op losse voeten
heeft lichte last van hart en hoofd.
Taaigewrongen wortlen moeten
hem binden die in kracht gelooft.
Zie, de bomen ruisen, leven,
slaan streng hun zware schoonheid uit.
Blijf daar…
In de nacht
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.630 Hoe vaak in dromen eensklaps miste ik u...
En angstig zoekend - want in lijfsgevaren,
Hulpeloos in doodsgevaren wist ik u -
Zoekend die mij zocht, raadloos bleef ik waren;
En denkend mij úw angst, slaakte ik een kreet -
Die juichtoon werd, naast u me ontwaken deed!
In dromen voorgevoeld had ik uw dood.
Nu hij u wegnam, hoor ik vaak in dromen…
Een mannetje alleen
poëzie
3.9 met 9 stemmen
1.714 'k Sta aan mijn venster. Het is laat.
Ik kijk neer op de stille straat.
In duisternis. Waar niemand gaat.
Van nergens komt meer één geluid.
'k Sta met mijn hoofd tegen een ruit.
Wanneer gaat die lantaren uit?
Eén lichtkring op wat vunzigheid.
Dat goor is met die gloor in strijd.
Daar gaat zelfs geen verloren meid.
In mij is net zo'…
Stadsgezichten I
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.295 't Is laat,
en de wind
sluipt door de straat,
als een kind,
dat niet meer wil schreien ...
Een klok slaat
zijn lichte beien
dat vergaat ...
De boulevard ligt lang
regenglinstrend als een slang,
die naar zijn prooi wil glijen
en de huizen komen,
de sombre fantomen
zich roerloos rijen ...
Als donkre ziel,
waarin nog wanhoop gloeit,…
Het spijtig meisje.
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.841 Piet:
Aardig Meiske, lieve Zoetje,
Trouw eens eindelijk jouw Piet.
Kom, mijn lieverdje, nu moet je!
Wees toch zo kieskeurig niet.
Kijk, daar sta ik als zo'n snijer;
Spreek dan Zoetje, wil je mij?
Ben ik dan geen kante vrijer?
Heb ik dan geen Boerderij?
Zou jij mij nu lopen laten,
Ben je mij dan niet getrouw?
Ik kan op zijn Steeds…
VOL NAALDEN VLIEGT DE LUCHT
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.965 Vol naalden vliegt de lucht,
vol priemend ijsgekertel,
dat glinstert in de zon,
en, met de asemtocht
gezwolgen, kilt en kerft
de kele en ‘t haargespertel,
dat in de neuze temt
de toevoer van de lucht.
‘t Is bijtend koud. Een spree
van witheid, ongemeten,
‘t zij waar ge uwe ogen vlucht,
ligt overal gespreid;
‘t is snee tot in uw huis,…
Langzaam
poëzie
3.3 met 42 stemmen
23.147 winter, jij bent een slechtaard
in de huizen verstop je je
als een kind zie ik je alle scholen
binnen hollen met je lichaam
in een tas o winter jij bent
een slechte meester
een klein beetje vuurwerk daarmee
ben ik tevreden o winter geef mij
wat vrolijkheid knip een stuk
van deze middag af gooi een sprookje
in het water van de nacht
o slechte…
DE ZEE
poëzie
3.3 met 12 stemmen
5.104 De zee, het enige leven dat strekt
Van begin tot einde
-Terwijl alle andre, voor kort gewekt,
Gedwee en weerloos verdwijnen-
Geeft in eeuwige breking
De grote, zachte verzekering
Dat, wanneer allen versterven, verstijven,
Zij bevallig zal blijven.
En als ik ga gehaast,
Genaderd en genaast
Door de jagende dood,
Hoor ik de troost
Van ’t…
'k Zag steeds een bleke Christus
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.005 'k Zag steeds een bleke Christus, aan zijn kruis,
voor al de zonden van het mensdom lijden
en in 't gejoel van 't woedend volksgespuis,
nog stervend zijne beulen benedijden*.
Maar 'k zie hem thans, door 't buldrend stormgedruis,
in volle luister op de watren schrijden,
de sjacheraar verjagen uit Gods huis,
de dode wekken en de slaaf bevrijden…
Daarom, laat af van hoop en wanhoop
poëzie
2.8 met 19 stemmen
2.535 Daarom, laat af van hoop en wanhoop, kom
waar vrouwen lachen en waar om en om
de wijnkan rondgaat, drink voordat uw stof
wordt omgearbeid tot een andre kom.
--------------------------------------------
uit: Uit de Rubaijat - Verzen ( 1913)…
DE MOERBEITOPPEN RUISTEN
poëzie
4.2 met 43 stemmen
10.709 De moerbeitoppen ruisten;
God ging voorbij;
Neen, niet voorbij, hij toefde;
Hij wist wat ik behoefde,
En sprak tot mij;
Sprak tot mij in de stille,
De stille nacht;
Gedachten, die mij kwelden,
Vervolgden en ontstelden,
Verdreef hij zacht.
Hij liet zijn vrede dalen…
Allerzielen
poëzie
4.8 met 4 stemmen
4.607 'k Heb zo menigmaal gegaan
waar de wilgen te treuren staan,
buiten stad, naar 't dodenveld ...
'k Heb bij woeste windgeweld
't geel gebladert dwarren zien
en onwetend op de knien
neergezakt en nagedacht
dat de dood met 't mensdom lacht
lijk de wind met 't dorre blad ...
Kranke mensdom, sta hier wat
bij de graven. 't Wormgekriel
knaagt…
ALS NOVEMBER IS GEKOMEN
poëzie
3.8 met 24 stemmen
6.251 Als november is gekomen
En de regentijd breekt aan,
Als de bomen in de laan,
- Ach, de bladerloze bomen! -
Om de glorie, hun ontnomen,
In de mist te schreien staan,
Als november is gekomen,
En de takken traan op traan
Op de vochte grond doen stromen,
Waar de bladerkens vergaan
Na hun goude' oktoberdromen
En hun korte vrijheidswaan -…
Uit Brabant
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.226 Melancholiek is 't klinken van de bellen
Aan 't haam van 't paard, dat stapvoets sloft in 't zand,
Het opgeschoffeld stof zweeft naar de kant
En ganse zwermen vliegen vergezellen
Het beest, dat scheukt en kopschudt van hun kwellen.
De kop omlaag, door 't kwastig net omrand,
Zo trekt het dier langs…
Herfstwind
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.632 Herfstwind verdrijft de witte wolken,
Ganzen trekken langs het lege zwerk,
Nog geuren chrysanten en bloeien orchideeën,
Kon ik mijn vroeger lief nu vergeten,
Bijna was ik gelukkig,
Met mijn bloemenboot op de Fen-rivier,
Wit schuimt de stroom langs de boeg,
Fluit en trom houden maat met de riemslag,
Onder 't rumoer broeden sombre gedachten,…
JONG OUD
poëzie
3.4 met 11 stemmen
1.933 Wie kan jonge mensen
Leren jong te zijn?
Tegen vroeg verslensen
Helpt geen zonneschijn.
Veel, dat fris moest spruiten,
Blijkt ter kiem verdord.
Maar de merels fluiten,
En de zomer wordt.
----------------------------------
uit: De Noordhorn (1942)…
Omgekeerde Sint Franciscus
poëzie
3.3 met 9 stemmen
1.584 De heilige Man in zijn pij keek door het raam naar de ganzen,
Lachte: wat snaatren die beesten! kon ik ze maar verstaan!
Zij zeiden: kijk, de heilige Man ging onder de mensen,
Werd lichtvaardig als zij en nam hun manieren aan.
------------------------------------------
uit: Het zichtbaar geheim (1925)…