Poëzie
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.670 De Poëzie zit in de geest. Voor hem
Die aan wat is niets van het zijne toe kan voegen,
Is heel de wereld dof en zonder stem;
Hij moet zich met haar proza vergenoegen.
----------------------------------------------------------------
uit: Nog eens winterloof en Dennenaalden (1892)…
De gelukkigen
poëzie
3.6 met 9 stemmen
1.487 Zij schrijden onder 't vaag geruis der blâren
Door 't zwoele duister van een sombre laan
Waar hier en daar een eenzame lantaren
Het lover in een zilver licht doet staan.
Zij spreken van hoe droef ze eens beiden waren,
Wat pijn ze elkander hebben aangedaan,
Maar dat zij toch na leed van vele jaren
Een grenzeloos geluk zijn ingegaan.…
De Herfst blaast op de horen
poëzie
4.4 met 7 stemmen
2.581 De Herfst blaast op de horen
en ’t wierookt in het hout;
de vruchten gloren.
De stilten weven gobelijnen
van gouddraad over ’t woud,
met reeën, die verbaasd verschijnen
uit varens en frambozenhout,
en sierlijk weer verdwijnen …
De schoonheid droomt van boom tot boom,
doch alle schoonheid zal verdwijnen,
want alle schoonheid is slechts…
X
poëzie
4.0 met 7 stemmen
1.917 De wereld gaat en gaat, als lang na dezen
Mijn roem verging, mijn kennis hooggeprezen
Wij werden voor ons komen niet gemist,
Na ons vertrek zal het niet anders wezen.
----------------------------------------------------
uit: Verzameld werk (2 delen) (1951-1952)…
Ik ben wat grof.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
958 Ik ben wat grof en ongeslepen,
ik spreek het Vlaamse hert rechtuit,
ik ken ook gene Franse knepen,
waarmee men hier de burgers snuit.
Nochtans de blijdschap is mijn leven;
en waar men zingt een vrolijk lied,
daar durft mijn zang ook medestreven,
daar zwijg ik niet.
En spreek ik tot de lieve schonen,
ik zwem in genen frasenvloed,…
Ballade van de goede vrouwen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.352 In dankbaarheid, eer dat ik sterven moet,
Vraag ik nog een ballade voor diegenen
Die als een goede vrouw mij zijn verschenen,
En gaven vreugd zoals een vrouw dat doet,
Wetende dat er in het hart maar ene
En meer dan zij mij dorstig maakt het bloed,
Maar zegenend de bron door God beschenen,
En gaven vreugd zoals een vrouw dat doet.
Ja, wild…
De gele wolken werden langzaam rood...
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.049 De gele wolken werden langzaam rood.
Dan dacht hij: Nu begint zonsondergang;
En keek weer naar de zwaluwen, die zo lang
De zon nog konden zien. En dikwijls schoot
De angst door hem heen: Eenmaal gaat moeder dood,
Hoe moet het dan? - Eens voelde hij bij zijn wang
'T laag rits'len van een vleermuis, en werd bang,
Toen hij 'm van dichtbij…
De rat is ook een dienaar van de Boze
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.019 De rat is ook een dienaar van de Boze,
Tehuis in oorden van bederf en stank,
Daar woekeren ziektekiemen zonder pozen,
Daar heerst de duisternis, Satan zij dank.
In de onderwereld ener grote stad,
Daar huist en jaagt en tiert de boze rat,
De drager hij der giftige bacillen,
Die steeds van afgrijzen de mens doen rillen.
Ik haat de rat, maar…
Kom niet onder hoge bomen...
poëzie
4.0 met 1 stemmen
971 Kom niet onder hoge bomen,
die klein zijt en niet groeien kunt,
wie alleen een haastig dromen
een ontrouw denken is gegund.
Zo wie loopt op losse voeten
heeft lichte last van hart en hoofd.
Taaigewrongen wortlen moeten
hem binden die in kracht gelooft.
Zie, de bomen ruisen, leven,
slaan streng hun zware schoonheid uit.
Blijf daar…
In de nacht
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.635 Hoe vaak in dromen eensklaps miste ik u...
En angstig zoekend - want in lijfsgevaren,
Hulpeloos in doodsgevaren wist ik u -
Zoekend die mij zocht, raadloos bleef ik waren;
En denkend mij úw angst, slaakte ik een kreet -
Die juichtoon werd, naast u me ontwaken deed!
In dromen voorgevoeld had ik uw dood.
Nu hij u wegnam, hoor ik vaak in dromen…
Een mannetje alleen
poëzie
3.9 met 9 stemmen
1.718 'k Sta aan mijn venster. Het is laat.
Ik kijk neer op de stille straat.
In duisternis. Waar niemand gaat.
Van nergens komt meer één geluid.
'k Sta met mijn hoofd tegen een ruit.
Wanneer gaat die lantaren uit?
Eén lichtkring op wat vunzigheid.
Dat goor is met die gloor in strijd.
Daar gaat zelfs geen verloren meid.
In mij is net zo'…
Stadsgezichten I
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.304 't Is laat,
en de wind
sluipt door de straat,
als een kind,
dat niet meer wil schreien ...
Een klok slaat
zijn lichte beien
dat vergaat ...
De boulevard ligt lang
regenglinstrend als een slang,
die naar zijn prooi wil glijen
en de huizen komen,
de sombre fantomen
zich roerloos rijen ...
Als donkre ziel,
waarin nog wanhoop gloeit,…
Het spijtig meisje.
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.847 Piet:
Aardig Meiske, lieve Zoetje,
Trouw eens eindelijk jouw Piet.
Kom, mijn lieverdje, nu moet je!
Wees toch zo kieskeurig niet.
Kijk, daar sta ik als zo'n snijer;
Spreek dan Zoetje, wil je mij?
Ben ik dan geen kante vrijer?
Heb ik dan geen Boerderij?
Zou jij mij nu lopen laten,
Ben je mij dan niet getrouw?
Ik kan op zijn Steeds…
VOL NAALDEN VLIEGT DE LUCHT
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.979 Vol naalden vliegt de lucht,
vol priemend ijsgekertel,
dat glinstert in de zon,
en, met de asemtocht
gezwolgen, kilt en kerft
de kele en ‘t haargespertel,
dat in de neuze temt
de toevoer van de lucht.
‘t Is bijtend koud. Een spree
van witheid, ongemeten,
‘t zij waar ge uwe ogen vlucht,
ligt overal gespreid;
‘t is snee tot in uw huis,…
Langzaam
poëzie
3.3 met 42 stemmen
23.152 winter, jij bent een slechtaard
in de huizen verstop je je
als een kind zie ik je alle scholen
binnen hollen met je lichaam
in een tas o winter jij bent
een slechte meester
een klein beetje vuurwerk daarmee
ben ik tevreden o winter geef mij
wat vrolijkheid knip een stuk
van deze middag af gooi een sprookje
in het water van de nacht
o slechte…
DE ZEE
poëzie
3.3 met 12 stemmen
5.119 De zee, het enige leven dat strekt
Van begin tot einde
-Terwijl alle andre, voor kort gewekt,
Gedwee en weerloos verdwijnen-
Geeft in eeuwige breking
De grote, zachte verzekering
Dat, wanneer allen versterven, verstijven,
Zij bevallig zal blijven.
En als ik ga gehaast,
Genaderd en genaast
Door de jagende dood,
Hoor ik de troost
Van ’t…
'k Zag steeds een bleke Christus
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.006 'k Zag steeds een bleke Christus, aan zijn kruis,
voor al de zonden van het mensdom lijden
en in 't gejoel van 't woedend volksgespuis,
nog stervend zijne beulen benedijden*.
Maar 'k zie hem thans, door 't buldrend stormgedruis,
in volle luister op de watren schrijden,
de sjacheraar verjagen uit Gods huis,
de dode wekken en de slaaf bevrijden…
Daarom, laat af van hoop en wanhoop
poëzie
2.8 met 19 stemmen
2.537 Daarom, laat af van hoop en wanhoop, kom
waar vrouwen lachen en waar om en om
de wijnkan rondgaat, drink voordat uw stof
wordt omgearbeid tot een andre kom.
--------------------------------------------
uit: Uit de Rubaijat - Verzen ( 1913)…
DE MOERBEITOPPEN RUISTEN
poëzie
4.2 met 43 stemmen
10.729 De moerbeitoppen ruisten;
God ging voorbij;
Neen, niet voorbij, hij toefde;
Hij wist wat ik behoefde,
En sprak tot mij;
Sprak tot mij in de stille,
De stille nacht;
Gedachten, die mij kwelden,
Vervolgden en ontstelden,
Verdreef hij zacht.
Hij liet zijn vrede dalen…
Allerzielen
poëzie
4.8 met 4 stemmen
4.613 'k Heb zo menigmaal gegaan
waar de wilgen te treuren staan,
buiten stad, naar 't dodenveld ...
'k Heb bij woeste windgeweld
't geel gebladert dwarren zien
en onwetend op de knien
neergezakt en nagedacht
dat de dood met 't mensdom lacht
lijk de wind met 't dorre blad ...
Kranke mensdom, sta hier wat
bij de graven. 't Wormgekriel
knaagt…